بررسی تاثیر هوش مصنوعی در آموزش و یادگیری درس کار و فناوری

درس «کار و فناوری» به عنوان یکی از دروس مهارتی و کاربردی در دوره آموزش وپرورش، نقش مهمی در پرورش خلاقیت، حل مسئله، سواد فناوری و مهارت های عملی دانش آموزان دارد. با گسترش فناوری های نوین، به ویژه هوش مصنوعی، فرصت های جدیدی برای تحول در آموزش و یادگیری این درس فراهم شده است. هدف این مقاله مروری، بررسی نظام مند پژوهش های انجام شده درباره تاثیر هوش مصنوعی بر آموزش و یادگیری درس کار و فناوری و تحلیل ظرفیت ها، چالش ها و پیامدهای آن است. یافته های مرور ادبیات نشان می دهد که هوش مصنوعی می تواند از طریق یادگیری شخصی سازی شده، شبیه سازی های هوشمند، آموزش مبتنی بر پروژه، تحلیل عملکرد دانش آموزان، تولید محتوای خودکار و ارائه بازخورد فوری، کیفیت یادگیری در درس کار و فناوری را به طور قابل توجهی ارتقا دهد. ابزارهای هوش مصنوعی مانند ربات های آموزشی، سیستم های آموزش هوشمند، نرم افزارهای طراحی و ساخت هوشمند، و پلتفرم های یادگیری تطبیقی، امکان یادگیری عمیق تر، تمرین بیشتر و تجربه های عملی متنوع تری را برای دانش آموزان فراهم می کنند. همچنین، این فناوری می تواند نقش معلم را از انتقال دهنده دانش به تسهیل گر یادگیری تغییر دهد و فرصت های یادگیری مهارت محور را گسترش دهد. با این حال، مرور پژوهش ها نشان می دهد که استفاده از هوش مصنوعی در درس کار و فناوری با چالش هایی همچون کمبود زیرساخت های فناورانه، شکاف دیجیتال، سوگیری الگوریتمی، ضعف در توانمندسازی معلمان، و نگرانی های اخلاقی و حریم خصوصی همراه است. این چالش ها در صورت مدیریت نشدن، می توانند مانع بهره گیری عادلانه و موثر از هوش مصنوعی در آموزش شوند.

کلیدواژه ها:

کار و فناوری ، هوش مصنوعی ، فناوری نوین ، آموزش و پرورش