بررسی تاثیر روش تدریس فعال بر یادگیری و یادداری دانش آموزان

روش های تدریس فعال به عنوان رویکردی نوین در آموزش، بر مشارکت مستقیم دانش آموزان در فرایند یادگیری تاکید دارند. هدف این پژوهش بررسی تاثیر به کارگیری روش تدریس فعال بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان پایه اول ابتدایی است. پژوهش حاضر با استفاده از روش نیمه تجربی و طرح پیش آزمون پس آزمون با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان کلاس اول ابتدایی یک مدرسه دولتی بود که نمونه ای به صورت تصادفی انتخاب و به دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند. در گروه آزمایش، تدریس با بهره گیری از روش های فعال مانند کار گروهی، پرسش و پاسخ، بازی های آموزشی و یادگیری مبتنی بر حل مسئله صورت گرفت؛ در حالی که گروه کنترل از روش های سنتی و سخنرانی معلم استفاده کردند. داده ها با آزمون های استاندارد سنجش عملکرد تحصیلی گردآوری و با آزمون های آماری تحلیل شدند. نتایج نشان داد که دانش آموزان گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل، پیشرفت چشمگیری در یادگیری مفاهیم درسی، افزایش انگیزه، و بهبود مهارت های اجتماعی داشتند. بنابراین، می توان نتیجه گرفت که روش تدریس فعال تاثیر مثبت و معناداری بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان کلاس اول ابتدایی دارد و توصیه می شود معلمان در برنامه های آموزشی خود از این رویکرد بهره مند شوند.

کلیدواژه ها:

تدریس فعال ، یادگیری ، یادداری ، آموزش ابتدایی