تحلیل ارتباط بین شایستگی های برنامه ریزی درسی معلمان با راهبردهای یاددهی و یادگیری دانش آموزان

هدف کلی تحقیق حاضر بررسی رابطه بین شایستگی های برنامه ریزی درسی معلمان با راهبردهای یاددهی و یادگیری دانش آموزان پایه ششم ابتدایی از دیدگاه معلمان مقطع ابتدایی مدارس شهر ملکان می باشد. برای این منظور شایستگی های برنامه ریزی درسی بر اساس چارچوب افشین (۱۳۹۳) و راهبردهای یاددهی و یادگیری بر اساس چارچوب کرمی (۱۳۸۱) و در این راستا یک فرضیه اصلی و دو فرضیه فرعی تنظیم گردیده است. جامعه آماری تحقیق حاضر معلمان مدارس ابتدایی شهر ملکان می باشد که تعداد آن ها ۳۴۸ نفر می باشد. حجم جامعه آماری با فرمول کوکران برابر ۲۴۱ نفر می باشد که به روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب گردید. ابزار جمع آوری اطلاعات دو پرسشنامه؛ پرسشنامه شایستگی های برنامه ریزی درسی افشین (۱۳۹۳) و پرسشنامه راهبردهای یاددهی و یادگیری کرمی (۱۳۸۱) می باشد که پس از سنجش روایی و پایایی و اطمینان از آن، در اختیار نمونه آماری قرار گرفت. برای تجزیه و تحلیل داده های جمع آوری شده از روش های آماری توصیفی و استنباطی استفاده شده است. بدین ترتیب که برای طبقه بندی، تلخیص و توصیف داده های آماری از روش آمار توصیفی و در سطح استنباطی برای آزمون فرضیه های تحقیق از آزمون های آزمون کولموگروف-اسمیرنف، و آزمون پیرسون استفاده گردید. نتایج حاصل نشان دهنده تایید فرضیه اصلی و تمام فرضیه های فرعی است به عبارتی دیگر بین شایستگی های برنامه ریزی درسی معلمان با راهبردهای یاددهی و یادگیری دانش آموزان پایه ششم ابتدایی از دیدگاه معلمان مقطع ابتدایی مدارس شهر ملکان رابطه وجود دارد.