بررسی اثربخشی مهارت های پرسشگری معلمان بر تفکر انتقادی و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

هدف تحقیق حاضر بررسی اثربخشی مهارت های پرسشگری معلمان بر تفکر انتقادی دانش آموزان مدارس ابتدایی شهرستان مراغه بود. در این راستا یک فرضیه اصلی و سه فرضیه فرعی تنظیم گردید. جامعه آماری تحقیق حاضر معلمان و دانش آموزان مدارس ابتدایی شهر مراغه می باشد که تعداد آنها ۸۹۴۲ نفر بود. برای محاسبه حجم نمونه آماری از رابطه کوکران استفاده شده است که تعداد نمونه آماری ۳۶۸ نفر بدست آمد. که برای انتخاب نمونه آماری از جامعه آماری از روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای ساده استفاده شد. ابزار جمع آوری اطلاعات دو پرسشنامه استاندارد، پرسشنامه مهارت های پرسشگری گنجی و همکاران (۱۳۹۲)، پرسشنامه تفکر انتقادی ریکتس و روود (۲۰۰۵) می باشد که پس از سنجش روایی و پایایی و اطمینان از آن در اختیار نمونه آماری قرار داده شد. پس از جمع آوری پرسشنامه ها، اطلاعات حاصله با استفاده از روش های آماری توصیفی تلخیص و طبقه بندی شد و برای آزمون فرضیه های تحقیق، از آزمون های کلموگروف اسمیرنف، رگرسیون استفاده گردید. نتایج حاصل از آزمون فرضیه ها، نشان دهنده تائید تمام فرضیه های تحقیق (بجز فرضیه ی فرعی ۱. طرح سوالات باز بر تفکر انتقادی دانش آموزان مدارس ابتدایی شهرستان مراغه در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۳ موثر است. فرضیه ی فرعی ۲. تنوع در نوع سوالات بر تفکر انتقادی دانش آموزان مدارس ابتدایی شهرستان مراغه در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۳ موثر است.) که رد شدند، می باشد.

کلیدواژه ها:

مهارت های پرسشگری معلمان ، تفکر انتقادی