نقش برنامه ریزی درسی مبتنی بر سواد اطلاعاتی و ارتباطاتی بر مهارت های ارتباطی دانش آموزان

هدف کلی تحقیق حاضر بررسی نقش برنامه ریزی درسی مبتنی بر سواد اطلاعاتی و ارتباطاتی بر مهارت های ارتباطی دانش آموزان، می باشد. برای این منظور برنامه ریزی درسی مبتنی بر سواد اطلاعاتی و ارتباطاتی بر اساس نظریه کاتز و مکلین (۲۰۰۷)، مهارت های ارتباطی بر اساس نظریه ویلیام (۲۰۰۴) و در این راستا یک فرضیه اصلی و سه فرضیه فرعی تنظیم گردیده است. جامعه آماری تحقیق حاضر معلمان مدارس ابتدایی شهرستان مراغه می باشد که تعداد آنها ۱۱۲۰ نفر است. حجم نمونه آماری با استفاده از رابطه کوکران ۲۴۰ نفر بدست آمد که با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای استفاده شد. ابزار جمع آوری اطلاعات دو پرسشنامه استاندارد می باشد که پس از سنجش روایی و پایایی و اطمینان از آن، در اختیار نمونه آماری قرار گرفت. برای تجزیه و تحلیل داده های جمع آوری شده از روش های آماری توصیفی و استنباطی استفاده شده است. بدین ترتیب که برای طبقه بندی، تلخیص و توصیف داده های آماری از روش آمار توصیفی و در سطح استنباطی برای آزمون فرضیه های تحقیق از آزمون های، آزمون کولموگروف-اسمیرنف، و آزمون رگرسیون استفاده گردید. نتایج حاصل نشان دهنده تایید فرضیه ی اصلی و تمام فرضیه های فرعی است به عبارتی دیگر برنامه ریزی درسی مبتنی بر سواد اطلاعاتی و ارتباطاتی بر مهارت های ارتباطی دانش آموزان مقطع ابتدایی شهرستان مراغه موثر است.