بررسی نقش سبک های فرزندپروری والدین در پیش بینی انگیزش تحصیلی و عملکرد تحصیلی دانش آموزان

هدف اصلی پژوهش حاضر تعیین نقش سبک های فرزندپروری والدین در پیش بینی انگیزش تحصیلی و عملکرد تحصیلی دانش آموزان ابتدایی بوده است. در این پژوهش جامعه آماری شامل دانش آموزان دختر و پسر پایه ششم ابتدایی مدارس شهرستان آذرشهر بودند. روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای برای بررسی نقش سبک های فرزندپروری والدین بر انگیزش تحصیلی و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان پایه ششم ابتدایی مدارس شهرستان آذرشهر به کار رفته است. در این نمونه گیری که از نوع خوشه ای چندمرحله ای است، سپس از هر مدرسه یک کلاس به صورت تصادفی انتخاب و پرسشنامه در میان ۲۵ دانش آموز از هر کلاس اجرا شد که در مجموع تعداد ۱۵۰ نفر آزمودنی پایه ششم ابتدایی شامل ۷۵ نفر دانش آموز پسر و ۷۵ نفر دانش آموز دختر می باشد. ابزار مورد استفاده در این تحقیق شامل پرسشنامه سبک های فرزندپروری، پرسشنامه انگیزش تحصیلی و نمرات دانش آموزان به منظور ارزیابی پیشرفت تحصیلی بود. داده های به دست آمده در این پژوهش با استفاده از رگرسیون چندگانه مورد تحلیل قرار گرفتند. یافته های پژوهش نشان داد که سبک های فرزندپروری والدین در پیش بینی انگیزش تحصیلی دانش آموزان ابتدایی نقش دارند. همچنین سبک های فرزندپروری والدین در پیش بینی پیشرفت تحصیلی دانش آموزان ابتدایی نیز نقش دارند. با توجه به یافته ها پیشنهاد می گردد مراکز مشاوره آموزش و پرورش در رابطه با افزایش انگیزش تحصیلی و عملکرد تحصیلی در مدارس، کارگاه های تخصصی و مشاوره گروهی برای دانش آموزان و اولیای آنها برگزار نمایند.

کلیدواژه ها:

سبک های فرزندپروری ، انگیزش تحصیلی ، عملکرد تحصیلی