بهره وری دانش در سازمان های آموزشی

در عصر اقتصاد دانش محور، دانش به عنوان مهم ترین دارایی نامشهود سازمان ها، نقش تعیین کننده ای در ارتقای بهره وری و ایجاد مزیت رقابتی ایفا می کند. سازمان های آموزشی، به دلیل ماهیت یاددهی–یادگیری و وابستگی مستقیم به سرمایه انسانی دانشی، بیش از سایر سازمان ها نیازمند توجه به مدیریت و بهره وری دانش هستند. هدف این مقاله، بررسی مفهومی و نظری بهره وری دانش و تبیین نقش مدیریت دانش در افزایش بهره وری سازمان های آموزشی است. در این راستا، با مرور ادبیات پژوهش و تحلیل دیدگاه های صاحب نظران، مفاهیم دانش، انواع آن، مدیریت دانش و ارتباط آن با بهره وری سازمانی مورد بررسی قرار گرفته است. یافته های این مطالعه نشان می دهد که استقرار اثربخش نظام مدیریت دانش، از طریق تسهیم، خلق و به کارگیری دانش، می تواند موجب بهبود عملکرد کارکنان، افزایش خلاقیت و نوآوری، ارتقای کیفیت تصمیم گیری و در نهایت افزایش بهره وری در سازمان های آموزشی شود. در مجموع، مدیریت دانش به عنوان یک راهبرد کلیدی، شرط لازم برای دستیابی به بهره وری پایدار و تحول سازمان های آموزشی در شرایط متغیر و رقابتی عصر حاضر به شمار می رود.

کلیدواژه ها:

بهره وری دانش ، مدیریت دانش ، سازمان های آموزشی ، سرمایه فکری ، بهره وری سازمانی