تحلیل تطبیقی دیدگاه اسلام و روان شناسی تربیتی درباره تربیت اخلاقی در مدارس

تربیت اخلاقی از مهم ترین ارکان نظام آموزشی در جوامع بشری است و هدف آن، رشد ارزش های انسانی، مسئولیت پذیری و رفتارهای اجتماعی مطلوب در دانش آموزان می باشد. پژوهش حاضر با هدف تحلیل تطبیقی دیدگاه اسلام و روان شناسی تربیتی درباره تربیت اخلاقی در مدارس، بر آن است تا نقاط اشتراک و افتراق این دو منظومه اندیشه را تبیین کند. روش پژوهش توصیفی–تحلیلی و مبتنی بر مطالعه ی منابع فلسفی، دینی و پژوهش های علمی جدید است. یافته ها نشان داد که هر دو دیدگاه اخلاق را یک مقوله اکتسابی و قابل پرورش می دانند، اما در منبع الزام اخلاقی و غایت تربیت اختلاف دارند: روان شناسی تربیتی بیشتر بر خودتنظیمی و رشد شناختی تاکید دارد، در حالی که اسلام بنیاد اخلاق را بر ایمان، فطرت و قرب الهی استوار می سازد. نتیجه پژوهش بیانگر آن است که می توان تلفیقی کارآمد از این دو رویکرد برای محیط های آموزشی طراحی کرد تا هم عقلانیت و هم معنویت در تربیت اخلاقی دانش آموزان لحاظ شود.

کلیدواژه ها:

تربیت اخلاقی ، روان شناسی تربیتی ، تعلیم و تربیت اسلامی ، مدارس ، ارزش ها