از اسکرول تا خشم: مروری بر پدیده کاهش تحمل پذیری هیجانی ناشی از مصرف ویدیوهای کوتاه در نوجوانان

با وجود درآمد سالانه بیش از ۱۱ میلیارد دلاری پلتفرم های اجتماعی از نوجوانان و تغییرات عصبی ناشی از مصرف الگوریتمی ویدیوهای فرم کوتاه، رابطه این نوع مصرف با خشم و پرخاشگری، یکی از پیچیده ترین و مغفول مانده ترین چالش های عصر دیجیتال است. طراحی الگوریتمی این پلتفرم ها با پاداش دهی آنی، اسکرول بی نهایت و تغییر سریع صحنه، می تواند سیستم پاداش مغز را دستکاری کرده و الگوهای مصرف اجباری را در نوجوانان ایجاد کند. باوجود پژوهش های گسترده، نقش «تحمل پذیری هیجانی» به عنوان سازه ای میانجی در رابطه مصرف ویدیوی کوتاه و خشم، کمتر بررسی شده است. این مرور نظام مند با پیروی از دستورالعمل PRISMA و جستجو در پایگاه های PubMed، Scopus، SID، Noormags و Magiran انجام شد و ۲۴ مقاله لاتین(خارجی) و ۹ مقاله داخلی وارد شدند. یافته ها نشان داد مصرف سنگین ویدیوی کوتاه (بیشتر از۴ ساعت در روز) با تغییرات در حجم ماده خاکستری اوربیتوفرونتال، کاهش دامنه P۳۰۰، و اختلال در یکپارچگی کارکردی نواحی مرتبط با کنترل شناختی همراه است. این مصرف با کاهش حافظه کاری، خودتنظیمی و افزایش بی توجهی، تکانش گری، اضطراب و افسردگی ارتباط دارد. چالش برانگیزترین یافته، تناقض بین ادبیات مقالات خارجی (رابطه ضعیف با خشم) و داخلی (همبستگی قوی با پرخاشگری) بود که با مدل «پاداش آنی-بی صبری-خشم (IRIA)» تبیین شد. عوامل تعدیل گر شامل حمایت والدین، روابط مثبت معلم-دانش آموز و سواد رسانه ای بودند. مصرف مزمن ویدیوی فرم کوتاه(ریلزهای اینستاگرام و تیک تاک)، عاملی جدی برای سلامت روان نوجوانان است و مدل IRIA چارچوبی برای پژوهش های آینده و مداخلات بالینی فراهم می آورد. توجه به این حوزه، ضرورتی انکارناپذیر است.

کلیدواژه ها:

ویدیوی فرم کوتاه ، تحمل پذیری هیجانی ، خشم ، نوجوان ، تنظیم هیجان