تاثیر مداخله مبتنی بر داستان های اجتماعی بر ارتقای مهارت های ارتباطی کودکان مبتلا به اختلال طیف اتیسم

این مقاله به بررسی تاثیر مداخله مبتنی بر داستان های اجتماعی بر ارتقای مهارت های ارتباطی کودکان مبتلا به اختلال طیف اتیسم (ASD) می پردازد. اختلال طیف اتیسم یک اختلال عصبی-رشدی پیچیده است که با چالش هایی در تعاملات اجتماعی، ارتباطات و رفتارهای تکراری مشخص می شود. مهارت های ارتباطی، به ویژه ارتباط کلامی و غیرکلامی، در این کودکان اغلب دچار نقص است که این امر بر کیفیت زندگی و مشارکت اجتماعی آن ها تاثیر منفی می گذارد. داستان های اجتماعی ابزاری آموزشی هستند که برای کمک به افراد دارای اختلال طیف اتیسم در درک موقعیت های اجتماعی، دیدگاه های دیگران و پاسخ های مناسب طراحی شده اند. این مداخله با استفاده از داستان های کوتاه و شخصی سازی شده، به کودکان کمک می کند تا مفاهیم اجتماعی پیچیده را درک کرده و مهارت های ارتباطی خود را بهبود بخشند. این مطالعه با مروری بر تحقیقات موجود و ارائه چارچوبی نظری، شواهد مربوط به اثربخشی داستان های اجتماعی را در زمینه ارتقای مهارت های ارتباطی در کودکان مبتلا به اتیسم بررسی می کند.

کلیدواژه ها:

اختلال طیف اتیسم ، داستان های اجتماعی ، مهارت های ارتباطی ، مداخله ، کودکان