پیش بینی اضطراب بر اساس مولفه های کیفیت خواب در دانشجویان

پژوهش حاضر با هدف پیش بینی اضطراب بر اساس کیفیت خواب و سلامت جسمانی در دانشجویان انجام شد. این مطالعه به روش توصیفی–همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان رشته روان شناسی ورودی ۱۴۰۳ این واحد دانشگاهی در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۴ بود. نمونه گیری به روش تصادفی انجام و ۳۰۶ نفر به عنوان نمونه نهایی انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه اضطراب بک (۱۹۹۰)، شاخص کیفیت خواب پیتزبورگ بایس و همکاران (۱۹۸۹) و پرسشنامه سلامت عمومی گلدبرگ (۱۹۷۲) استفاده شد. داده ها با نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ و آزمون های آماری همبستگی پیرسون و رگرسیون چندمتغیره تحلیل گردید. نتایج نشان داد بین کیفیت خواب، سلامت جسمانی و مولفه های آن ها با اضطراب رابطه معنادار وجود دارد. تحلیل رگرسیون آشکار ساخت که هر دو متغیر کیفیت خواب و سلامت جسمانی، چه به صورت جداگانه و چه ترکیبی، توان پیش بینی اضطراب را دارا هستند؛ به ویژه، مولفه های بی خوابی، اختلال عملکرد روزانه، نشانه های جسمانی و افسردگی قوی ترین پیش بینی کننده ها بودند. این یافته ها نشان می دهد که بهبود کیفیت خواب و ارتقای سلامت جسمانی می تواند به عنوان رویکردی پیشگیرانه و درمانی در کاهش اضطراب دانشجویان مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

اضطراب ، کیفیت خواب ، سلامت جسمانی ، دانشجویان ، سبک زندگی ، مدیریت استرس