بررسی تجارب زیسته دانشجو معلمان از تدریس اساتید در آموزش مجازی

هدف این پژوهش، واکاوی و توصیف تجارب زیسته ی دانشجو معلمان از شیوه های تدریس اساتید در بستر آموزش مجازی است؛ امری که در پی تحول فزاینده ی نظام آموزش عالی به سوی سامانه های الکترونیکی، اهمیت روزافزون یافته است. این تحقیق با بهره گیری از رویکرد پدیدارشناسی توصیفی و استفاده از مصاحبه های نیمه ساختاریافته و عمیق با دانشجو معلمان انجام شده است تا ادراک آنان از کیفیت تعاملات آموزشی، شیوه های تدریس و چالش های موجود در آموزش مجازی تبیین گردد. یافته ها نشان می دهد تجارب زیسته ی مشارکت کنندگان عمدتا حول مضامینی همچون فقدان تعامل کلامی موثر، نیاز به بازطراحی فعالیت های تعاملی، چالش های اخلاقی و حرفه ای در فرایند تدریس، و تاثیر مستقیم کیفیت تدریس استاد بر انگیزش و تفکر انتقادی دانشجو معلمان شکل گرفته است. بر اساس نتایج، آموزش مجازی برای دانشجو معلمان تجربه ای چندسویه و پیچیده است که ابعاد اخلاقی، عاطفی و شناختی آن نیازمند توجهی جدی در سیاست گذاری های آموزشی است. پژوهش حاضر بر ضرورت بازنگری در طراحی دوره های آموزش مجازی تاکید دارد؛ بازنگری ای که باید بر پایه ی اصول تعامل محور، تقویت مهارت های تفکر انتقادی، و التزام به اخلاق حرفه ای در تدریس الکترونیکی صورت گیرد.

کلیدواژه ها:

تجربه زیسته ، آموزش مجازی ، دانشجو معلم ، کیفیت تدریس ، تفکر انتقادی