بررسی تاثیر درگیری شغلی بر پیشبینی تاب آوری در مربیان کودکستان ها

زمینه: مربیان کودکان ۵-۶ سال به علت حساسیت گروه سنی و اهمیت تحقق اهداف تربیتی و آموزشی در این گروه، باید بتوانند به درستی با چالش ها برخورد کنند و تاب آوری بالایی داشته باشند. هدف این پژوهش پیش بینی تاب آوری بر اساس درگیری شغلی در مربیان کودکستان ها انجام شده است. روش پژوهش، توصیفی-پیمایشی(مقطعی) و همبستگی می باشد. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل کلیه مربیان کودکستان های شهرستان آزادشهر به تعداد ۶۹ نفر می باشد که در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ در کودکستان ها در دوره پیش دبستان(کودکان ۵-۶ سال) مشغول به کار بوده اند؛ که نمونه پژوهش تمامی این افراد می باشند. برای گردآوری داده ها از چهار پرسشنامه مقیاس تاب آوری کانور-دیویدسون پرسشنامه درگیری شغلی اوترخت و به منظور آزمون فرضیه ها از روش رگرسیون خطی استفاده شد. یافته ها: متغیرهای تاب آوری و درگیری شغلی با ضریب همبستگی r=۰.۵۶۸ و مولفه های آن ها (۰.۵۵۰-۰.۴۶۷) در سطح ۰.۰۱ رابطه مثبت و معنی داری را نشان می دهد و درگیری شغلی ۳۲٪ واریانس تاب آوری را تبیین کرد. بحث و نتیجه گیری: سازمان تعلیم و تربیت کودک و آموزش و پرورش باید با فراهم آوردن دوره های توانمندسازی، مربیان را با چالش های مسیر مربیگری، روش های جذاب سازی کلاس و جایگاه شغلی آنان به عنوان آینده سازان کشور آشنا و انعطاف پذیری ذهنی آنان را تقویت نمایند تا با تقویت سه مولفه درگیری شغلی، تاب آوری نیز افزایش یابد.

کلیدواژه ها:

درگیری شغلی ، تاب آوری ، مربیان ، کودکان