پیش بینی درگیری تحصیلی براساس حمایت اجتماعی ادراک شده و انعطاف پذیری شناختی با توجه به نقش تعدیل کنندگی امید تحصیلی در دانشجویان

درگیری تحصیلی به عنوان یکی از مهم ترین عوامل موثر بر پیشرفت تحصیلی دانشجویان، یک سازه چندوجهی است که تحت تاثیر عوامل فردی و محیطی می باشد. هدف از پژوهش پیش بینی درگیری تحصیلی براساس حمایت اجتماعی ادراک شده و انعطاف پذیری شناختی با توجه به نقش تعدیل کنندگی امید تحصیلی در دانشجویان است. روش پژوهش، توصیفی از نوع همبستگی مبتنی بر رگرسیون چندمتغیره است. جامعه آماری پژوهش، کلیه دانشجویان مقطع کارشناسی دانشگاه مازندران-بابلسر (۱۵۵۸۰ نفر) سال تحصیلی ۱۴۰۰-۱۴۰۱ است که ۳۵۶ نفر از آن ها به روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه درگیری تحصیلی ریو (۲۰۱۳)، حمایت اجتماعی ادراک شده زیمت (۱۹۸۸)، انعطاف پذیری شناختی دنیس و وندروال (۲۰۱۰) و مقیاس امید تحصیلی خرمایی و کمری (۱۳۹۶) و برای تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزارهای SPSS۲۶ استفاده شد. نتایج نشان داد که دو متغیر حمایت اجتماعی ادراک شده و انعطاف پذیری شناختی به صورت مستقیم درگیری تحصیلی دانشجویان را پیش بینی می کنند (p<۰.۰۵). امید تحصیلی در پیش بینی درگیری تحصیلی براساس حمایت اجتماعی ادراک شده و انعطاف پذیری شناختی، نقش تعدیل گری در مدل را نداشت (p>۰.۰۵)؛ اما به عنوان یک عامل مستقل به طور مستقیم درگیری تحصیلی را پیش بینی می کند. دانشگاه ها می توانند با برنامه ریزی در زمینه شغل یابی بعد فارغ التحصیلی، سطح امید تحصیلی و با ایجاد ارتباط موثری با خانواده، سطح حمایت اجتماعی ادراک شده دانشجویان را افزایش دهند تا بتوانند موانع و چالش های تحصیلی را با انعطاف پذیری شناختی پشت سر گذاشته و به طور موثری درگیر امور تحصیلی شوند.

کلیدواژه ها:

امید تحصیلی ، پیشرفت تحصیلی ، حمایت اجتماعی ، درگیری تحصیلی ، انعطاف پذیری شناختی