پیش بینی تاب آوری در افراد جنگ زده بر اساس سبک های مقابله با استرس و عزت نفس

پژوهش حاضر با هدف پیش بینی تاب آوری در افراد جنگ زده بر اساس سبک های مقابله با استرس و عزت نفس اجرا شد. این پژوهش از نوع توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری مورد بررسی در این پژوهش کلیه افراد جنگ زده در جنگ رمضان، از نقاط مختلف کشور ایران بودند که مجبور به ترک محل سکونت خود و سکونت در شهر مشهد شده بودند. نمونه پژوهش تعداد ۸۶ نفر از اعضای جامعه آماری بودند که به روش نمونه گیری هدفمند از جامعه انتخاب شدند. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه های سبک های مقابله ای بیلینگز و موس، عزت نفس روزنبرگ و تاب آوری کانر و دیویدسون استفاده شد. داده های جمع آوری شده به روش رگرسیون چندگانه همزمان مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که متغیرهای عزت نفس و سبک مقابله با استرس حل مسئله رابطه مستقیم و معنادار با تاب آوری در افراد جنگ زده دارد (۰۵/۰>P). اما بین سبک های مقابله با استرس مهار جسمانی، مهار هیجانی، جلب حمایت اجتماعی ارزیابی شناختی با تاب آوری رابطه معنادار مشاهده نشد. لذا سبک حل مسئله و عزت نفس می توانند پیش بینی کننده تاب آوری افراد جنگ زده باشند.

کلیدواژه ها:

سبک های فرزندپروری ، تنظیم هیجان ، تاب آوری ، جنگ