تدوین مدل علی خودشکوفایی تحصیلی بر اساس خوش بینی تحصیلی و انگیزش پیشرفت با نقش میانجی بهزیستی تحصیلی در دانش آموزان دوره دوم متوسطه شهرستان قروه

هدف پژوهش حاضر، تدوین مدل علی خودشکوفایی تحصیلی بر اساس خوش بینی تحصیلی و انگیزش پیشرفت با نقش میانجی بهزیستی تحصیلی در دانش آموزان دوره دوم متوسطه شهرستان قروه صورت گرفته است. در این پژوهش از روش همبستگی استفاده شد. جامعه آماری پژوهش حاضر ۲۵۵ نفر از دانش آموزان و از بین مدارس با روش نمونه گیری خوشه ای و به صورت تصادفی انجام و برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه با طیف لیکرت استفاده شد. تعداد حجم نمونه با نرم افزار جی پاور ۲۵۵ نفر می باشد که با نرم افزار محاسبه گردید. ابزار اصلی گردآوری داده ها، پرسشنامه خودشکوفایی جونز و کراندال (۱۹۸۶)، پرسشنامه خوش بینی تحصیلی اسچنن و موران (۲۰۱۳)، پرسشنامه انگیزه پیشرفت هرمنس (۲۰۰۷) استفاده شد. از آزمون KMO (برای بررسی نرمال بودن متغیرها)، از ارزیابی روایی تشخیصی معیار فورنل و لارکر، برای بررسی پایایی و روایی آزمون از آلفای کرونباخ و تحلیل عامل تاییدی و برای ارزیابی مدل و فرضیات از معادلات ساختاری با استفاده از نرم افزار SPSS و Smart PLS استفاده شد. در بررسی مدل آماری فرضیات مشاهده شد که سطح معنی داری در فرضیات فرعی کمتر از ۰.۰۵ بوده و معنی دار تلقی شد. با توجه به نتایج به دست آمده از مدل ساختاری و برازش آن مقدار ۰.۰۹۴ درصد به دست آمد که مدل قابل قبولی بوده و نتایج آزمون رگرسیون که با مقدار ۰.۰۰۸ معنی دار بوده و می توان گفت که خودشکوفایی بر اساس انگیزش پیشرفت با خوش بینی و نقش میانجی بهزیستی تحصیلی در ارتباط بوده و نقش متغیرها بر یکدیگر اثرگذار است.

کلیدواژه ها:

خودشکوفایی ، انگیزش پیشرفت ، خوش بینی ، بهزیستی ، تحصیل