نقش نشاط سازمانی در بهره وری کارکنان ادارات آموزش و پرورش جنوب شرق تهران

هدف اصلی تحقیق حاضر، بررسی نقش نشاط سازمانی در بهره وری کارکنان ادارات آموزش و پرورش جنوب شرق تهران می باشد. نوع تحقیق از نظر هدف کاربردی و به لحاظ استراتژی انجام تحقیق، یمایشی (زمینه یابی) می باشد و به روش های کتابخانه ای و میدانی انجام شده است. جامعه آماری تحقیق شامل کلیه کارکنان ادارات آموزش و پرورش جنوب شرق تهران (ورامین، قرچک، پیشوا، پاکدشت و جوادآباد) به تعداد ۳۰۳ نفر (۱۹۸ نفر مرد و ۱۰۵ نفر زن) در سال ۱۴۰۲-۱۴۰۳ می باشد. حجم نمونه تحقیق با توجه به حجم جامعه آماری و با استفاده از جدول مورگان تعداد ۱۷۱ نفر (۱۱۱ نفر مرد، ۶۰ نفر زن) تعیین شد. روش نمونه گیری تحقیق حاضر، تصادفی طبقه ای می باشد. نشاط سازمانی متغیر مستقل تحقیق حاضر و بهره وری کارکنان متغیر وابسته تحقیق می باشد. ابزارهای اندازه گیری تحقیق شامل پرسشنامه نشاط سازمانی کرولف (۲۰۰۷) با ضریب آلفای کرونباخ ۰.۸۴ و پرسشنامه بهره وری منابع انسانی (صداقتی، ۱۳۹۱) با ضریب آلفای کرونباخ ۰.۹۳ می باشد. از شاخص های آمار توصیفی جهت توصیف ویژگی های فردی نمونه ها و متغیرهای تحقیق استفاده گردید. در ضمن از آزمون چولگی و کشیدگی جهت تعیین طبیعی بودن توزیع داده ها، آزمون رگرسیون خطی ساده جهت تعیین تاثیر متغیرها بر یکدیگر استفاده شد. تمامی محاسبات آماری در نرم افزار SPSS نسخه ۲۱ انجام گردید. سطح معنی داری مورد نظر جهت آزمون فرضیه های تحقیق ۰.۰۵ می باشد. نتایج نشان داد که نشاط سازمانی، خودگشودگی، مشارکت و مثبت اندیشی همچنین بهره وری کارکنان بیشتر از متوسط است. یادگیری، معنادار بودن کار و علاقه به کار کمتر از متوسط می باشد. در ضمن نشاط سازمانی، یادگیری، خودگشودگی، مشارکت، مثبت اندیشی و علاقه به کار در بهره وری کارکنان ادارات آموزش و پرورش جنوب شرق تهران تاثیر دارد و تنها معنادار بودن کار تاثیر معنی داری ندارد. بنابراین افزایش نشاط سازمانی کارکنان می تواند موجب افزایش بهره وری منابع انسانی و نهایتا سازمان گردد.

کلیدواژه ها:

نشاط سازمانی ، بهره وری ، کارکنان ، ادارات آموزش و پرورش جنوب شرق تهران