بررسی حل تعارضات بین فردی در محل کار براساس «مدل PERMA» روانشناسی مثبت گرا

تعارض بین فردی، به عنوان بخشی اجتناب ناپذیر از زندگی سازمانی، زمانی که به درستی مدیریت نشود، می تواند به کاهش بهره وری، تخریب روحیه کاری، افزایش استرس سازمانی و در نهایت، تضعیف عملکرد کلی سازمان بیانجامد. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش روان شناسی مثبت گرا بر اساس مدل PERMA (شامل مولفه های عواطف مثبت، درگیری، روابط، معنا و دستاورد) در حل تعارضات بین فردی در محل کار انجام شد. این پژوهش از نوع توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه کارکنان یک شرکت خصوصی (کارگاهی و دفتری) در مشهد به تعداد ۱۴۲۰ نفر بود. با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای متناسب با حجم (بر اساس واحدهای سازمانی)، نمونه ای به حجم ۳۵۰ نفر انتخاب شد. برای جمع آوری داده ها از دو پرسشنامه استاندارد استفاده شد: پرسشنامه بهزیستی PERMA-Profiler برای سنجش روان شناسی مثبت گرا و پرسشنامه سبک های مدیریت تعارض Rahim (ROCI-II) برای سنجش گرایش به سبک های حل تعارض سازنده (به ویژه سبک مشارکتی). داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندمتغیره در نرم افزار SPSS تحلیل شدند. نتایج نشان داد که بین نمره کلی روان شناسی مثبت گرا (PERMA) و استفاده از سبک مشارکتی در حل تعارضات بین فردی، رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (P<۰.۰۱). از میان مولفه های PERMA، مولفه های «روابط مثبت» و «معنا» قوی ترین پیش بینی کننده های گرایش به حل سازنده تعارض بودند. همچنین، مولفه «عواطف مثبت» با کاهش معنادار استفاده از سبک های اجتنابی و رقابتی در مدیریت تعارض مرتبط بود. یافته ها موید این فرضیه است که تقویت مبانی روان شناسی مثبت گرا در محیط کار، به ویژه سرمایه گذاری بر بهبود روابط بین فردی و القای حس معنا در کار، می تواند توانایی کارکنان را برای مدیریت تعارضات به شیوه ای سازنده و مشارکت جویانه افزایش دهد. این پژوهش بر ضرورت توجه مدیران سازمان ها به برنامه ریزی برای ارتقای بهزیستی روان شناختی کارکنان، نه به عنوان یک اقدام صرفا رفاهی، بلکه به عنوان یک راهبرد عملیاتی برای کاهش تنش های مخرب و بهبود کیفیت تعاملات در محیط کار تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

روان شناسی مثبت گرا ، مدل PERMA ، تعارضات بین فردی ، مدیریت تعارض ، بهزیستی روان شناختی