تاثیر روش های آموزش خلاقانه بر انگیزش و مشارکت دانش آموزان

نظام های آموزشی نوین نیازمند رویکردهایی هستند که بتوانند فراتر از انتقال صرف دانش، به توسعه مهارت های تفکر خلاق، افزایش انگیزش درونی و تعمیق مشارکت فعال دانش آموزان در فرایند یادگیری بپردازند. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر به کارگیری روش های آموزش خلاقانه بر میزان انگیزش تحصیلی و مشارکت دانش آموزان در محیط های آموزشی انجام شده است. این پژوهش از نوع توصیفی–تحلیلی و با رویکرد شبه تجربی (با استفاده از مقایسه گروه مداخله و کنترل) در چارچوب یک طرح پژوهشی با مقیاس متوسط انجام پذیرفته است. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دوره متوسطه شهر تهران در سال تحصیلی جاری بود که نمونه ای متشکل از ۱۲۰ دانش آموز به روش خوشه ای انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه های استاندارد شده سنجش انگیزش تحصیلی (بر اساس مدل خودتعیین گری) و مقیاس مشارکت رفتاری و عاطفی دانش آموز در کلاس درس بود. نتایج نشان داد که به کارگیری روش هایی نظیر یادگیری مشارکتی، آموزش مبتنی بر پروژه و استفاده هدفمند از فناوری های نوین، تاثیر معنادار و مثبتی بر افزایش مولفه های انگیزش درونی و میزان مشارکت فعال (رفتاری و کلامی) دانش آموزان در فرایند یادگیری داشته است. در نهایت، آموزش خلاقانه به عنوان یک عامل توانمندساز در بهبود کیفیت تجربه یادگیری و عملکرد تحصیلی دانش آموزان اثربخش تشخیص داده شد.

کلیدواژه ها:

آموزش خلاقانه ، انگیزش تحصیلی ، مشارکت دانش آموزان ، روش های نوین تدریس ، یادگیری فعال