بررسی رابطه هوش هیجانی و رفتارهای اجتماعی با تاب آوری تحصیلی دانش آموزان ابتدایی

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه هوش هیجانی و رفتارهای اجتماعی با تاب آوری تحصیلی در دانش آموزان دوره ابتدایی انجام شد. روش پژوهش از نظر هدف کاربردی، از نظر ماهیت داده ها کمی، و از نظر طرح پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان مقطع ابتدایی شهرستان شوش در سال تحصیلی ۱۴۰۵–۱۴۰۴ بود که بر اساس فرمول کوکران، نمونه ای به حجم ۲۶۰ نفر (۱۲۰ دختر و ۱۴۰ پسر) انتخاب شد. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه های تاب آوری تحصیلی ساموئلز (۲۰۰۴)، هوش هیجانی برادبری و گریوز (۲۰۰۴) و مهارت های اجتماعی گرشام و الیوت (۱۹۹۰) بود. داده های پژوهش از طریق روش همبستگی و رگرسیون همزمان در نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد بین هوش هیجانی و تاب آوری تحصیلی رابطه مثبت و معنادار وجود دارد (P<۰.۰۱). همچنین رفتارهای اجتماعی با تاب آوری تحصیلی رابطه مثبت و معنادار دارد (P<۰.۰۱). نتایج تحلیل رگرسیون هم زمان نیز نشان داد که هر دو متغیر هوش هیجانی (β=۰.۱۶) و رفتارهای اجتماعی (β=۰.۲۷) توان پیش بینی تاب آوری تحصیلی را دارند و حدود ۳۶ درصد از واریانس تاب آوری تحصیلی توسط آنها تبیین می شود. این یافته ها حاکی از آن است که تقویت توانایی های هیجانی و مهارت های اجتماعی در محیط های آموزشی، سبب ارتقای سازگاری، تحمل فشار و موفقیت تحصیلی کودکان می شود؛ از این رو، آموزش مهارت های اجتماعی و هیجانی در مدارس ابتدایی باید از اولویت های برنامه ریزی آموزشی باشد.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، رفتارهای اجتماعی ، تاب آوری تحصیلی ، دانش آموزان ابتدایی