بررسی نقش سبک های فرزندپروری در یادگیری و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

خانواده به عنوان نخستین نهاد تربیتی، نقش مهمی در شکل گیری ویژگی های شناختی، عاطفی و رفتاری فرزندان ایفا می کند. از جمله عوامل خانوادگی موثر بر موفقیت آموزشی دانش آموزان، سبک های فرزندپروری والدین است که می تواند زمینه ی رشد یا تضعیف توانایی های تحصیلی آنان را فراهم سازد. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر سبک های فرزندپروری بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان به روش مروری کتابخانه ای انجام شد. در این پژوهش، مقالات علمی، پایان نامه ها و منابع معتبر فارسی و انگلیسی مرتبط با موضوع مورد مطالعه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها نشان داد که سبک فرزندپروری مقتدرانه در مقایسه با سبک های مستبدانه و سهل گیرانه، تاثیر مثبت و معنادارتری بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دارد. همچنین نتایج بیانگر آن است که متغیرهایی نظیر عزت نفس، انگیزش پیشرفت، خودکارآمدی، مسئولیت پذیری و سازگاری اجتماعی در تبیین رابطه ی میان سبک های فرزندپروری و پیشرفت تحصیلی نقش مهمی ایفا می کنند. در مقابل، کنترل افراطی، سخت گیری بیش از حد یا نبود نظارت کافی والدین می تواند زمینه ی کاهش انگیزه، افت عملکرد تحصیلی و کاهش موفقیت آموزشی را فراهم آورد. در مجموع، نتایج پژوهش نشان می دهد که سبک فرزندپروری مقتدرانه از طریق ایجاد تعادل میان محبت، حمایت، نظارت و استقلال، زمینه ی ارتقای عملکرد تحصیلی و رشد همه جانبه ی دانش آموزان را فراهم می سازد. بر این اساس، آموزش والدین در زمینه ی شیوه های صحیح فرزندپروری و تقویت تعامل میان خانواده و مدرسه می تواند نقش موثری در بهبود پیشرفت تحصیلی دانش آموزان داشته باشد.

کلیدواژه ها:

سبک های فرزندپروری ، پیشرفت تحصیلی ، دانش آموزان ، خانواده ، عزت نفس