پیش بینی اشتیاق تحصیلی بر اساس والدگری ادراک شده با نقش میانجی معنای تحصیلی در دانش آموزان

این پژوهش با هدف پیش بینی اشتیاق تحصیلی بر اساس والدگری ادراک شده با نقش میانجی معنای تحصیلی در دانش آموزان انجام شد. روش پژوهش توصیفی-تحلیل از نوع معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل دانش آموزان پسر پایه یازدهم مدارس آموزش و پرورش شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۴ بود. با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای، آموزش و پرورش منطقه ۱۵ به عنوان نمونه انتخاب و به ۴ بخش تقسیم شد. سپس از هر بخش تعداد ۲ مدرسه (در مجموع ۸ مدرسه) به صورت تصادفی انتخاب شد. در ادامه نیز تعداد ۳۰۰ دانش آموز از بین ۸ مدرسه به صورت تصادفی طبقه ای انتخاب شد. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه های اشتیاق تحصیلی فردریکز و همکاران (۲۰۰۳)، سبک های فرزندپروری بامریند و همکاران (۱۹۷۳) و معنای تحصیلی هندرسون-کینگ و اسمیت (۲۰۰۳) استفاده شد. همچنین برای تحلیل داده ها از آزمون های آماری ضریب همبستگی پیرسون و مدل سازی معادلات ساختاری استفاده شد. یافته ها نشان داد والدگری ادراک شده بر اشتیاق تحصیلی دانش آموزان اثر مستقیم و معناداری داشت (۰۵/۰ P˂). والدگری ادراک شده با میانجی گری معنای تحصیلی بر اشتیاق تحصیلی دانش آموزان اثر غیرمستقیم و معناداری داشت (۰۵/۰ P˂). از سوی دیگر شاخص های نکویی برازش نیز حاکی از برازش مناسب مدل بود (۰۴/۲ x۲/df=، ۹۵۰/۰ NFI=، ۹۶۰/۰ GFI=، ۹۸۰/۰ CFI=، ۰۶۶/۰ RMSEA=). بر اساس یافته های مذکور می توان نتیجه گیری کرد که والدگری ادراک شده با نقش میانجی معنای تحصیلی پیش بینی مناسبی برای اشتیاق تحصیلی دانش آموزان است.

کلیدواژه ها:

اشتیاق تحصیلی ، والدگری ادراک شده ، معنای تحصیلی ، دانش آموزان