مقایسه نقش اهداف تسلط محور و اهداف عملکردمحور در پیش بینی اهمال کاری تحصیلی دانش آموزان: مروری بر یافته های همسو و ناهمسو

اهمال کاری تحصیلی یکی از رایج ترین مشکلات رفتاری در محیط های آموزشی است که می تواند پیامدهای نامطلوبی برای عملکرد تحصیلی، انگیزش یادگیری و سلامت روان دانش آموزان به همراه داشته باشد. از جمله متغیرهای موثر بر این پدیده، جهت گیری های هدف در چارچوب نظریه اهداف پیشرفت از اهمیت ویژه ای برخوردارند. پژوهش حاضر باهدف مقایسه نقش اهداف تسلط محور و اهداف عملکردمحور در پیش بینی اهمال کاری تحصیلی دانش آموزان و با استفاده از روش مروری - تحلیلی انجام شد. در این پژوهش، مطالعات نظری و تجربی مرتبط با اهداف پیشرفت و اهمال کاری تحصیلی مورد بررسی، مقایسه و تحلیل قرار گرفت. منابع پژوهش از میان آثار کلاسیک و پژوهش های معتبر منتشرشده در حوزه روان شناسی تربیتی انتخاب شدند. یافته ها نشان داد که اهداف تسلط محور به طور مداوم با پیامدهای مثبتی همچون انگیزش درونی، خودتنظیمی یادگیری، راهبردهای شناختی عمیق و کاهش اهمال کاری تحصیلی همراه هستند.در مقابل، اهداف عملکردمحور الگوی پیچیده تری را نشان می دهند. بررسی مطالعات حاکی از آن است که اهداف عملکرد - اجتنابی با افزایش اضطراب، ترس از شکست و رفتارهای اجتنابی از جمله اهمال کاری تحصیلی ارتباط دارند، درحالی که اهداف عملکرد - گرایشی در برخی شرایط و تحت تاثیر عواملی مانند خودکارآمدی و ادراک شایستگی می توانند پیامدهای نسبتا مثبتی نیز به همراه داشته باشند. همچنین تحلیل یافته ها نشان داد که متغیرهایی نظیر خودتنظیمی، خودکارآمدی و جو آموزشی در تبیین رابطه میان اهداف پیشرفت و اهمال کاری نقش مهمی ایفا می کنند. در مجموع، نتایج پژوهش نشان می دهد که اهداف تسلط محور نسبت به اهداف عملکردمحور ظرفیت بیشتری برای کاهش اهمال کاری تحصیلی دارند و توجه به این جهت گیری انگیزشی می تواند در طراحی مداخلات آموزشی و روان شناختی مورداستفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

اهداف پیشرفت ، اهداف تسلط محور ، اهداف عملکردمحور ، اهمال کاری تحصیلی