بررسی رابطه بین هوش هیجانی و اضطراب اجتماعی در دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد قم

دوران دانشجویی یکی از حساس ترین و تاثیرگذارترین مراحل زندگی افراد به شمار می آید که با تغییرات گسترده ای در ابعاد تحصیلی، اجتماعی و روان شناختی همراه است. ورود به دانشگاه مستلزم سازگاری با محیطی جدید، قوانین آموزشی متفاوت، مسئولیت های فردی بیشتر و برقراری روابط اجتماعی گسترده تر است. این تغییرات می توانند برای بسیاری از دانشجویان منبع استرس و فشار روانی باشند و در صورت ناتوانی در سازگاری مناسب، زمینه بروز مشکلات روان شناختی مختلفی را فراهم کنند. یکی از شایع ترین مشکلات روان شناختی در میان دانشجویان، اضطراب اجتماعی است. اضطراب اجتماعی با ترس شدید و مداوم از ارزیابی منفی دیگران در موقعیت های اجتماعی یا عملکردی مشخص می شود. این اختلال می تواند باعث اجتناب از موقعیت هایی مانند صحبت در جمع، ارائه های کلاسی، شرکت در بحث های گروهی و حتی تعامل های روزمره با همسالان و اساتید شود. در نتیجه، دانشجویان مبتلا به اضطراب اجتماعی ممکن است از فرصت های آموزشی و اجتماعی خود به طور کامل استفاده نکنند که این امر می تواند بر رشد تحصیلی و فردی آن ها تاثیر منفی بگذارد. در مقابل، هوش هیجانی به عنوان یکی از عوامل مهم در سازگاری روان شناختی و اجتماعی افراد مطرح است. هوش هیجانی شامل توانایی شناخت هیجان های خود و دیگران، درک صحیح احساسات، تنظیم هیجان های منفی و استفاده موثر از هیجان ها در موقعیت های مختلف زندگی است. افرادی که از هوش هیجانی بالاتری برخوردارند، معمولا توانایی بیشتری در مدیریت استرس، کنترل اضطراب و برقراری روابط اجتماعی موثر دارند. بر اساس یافته های پژوهشی، هوش هیجانی می تواند نقش مهمی در کاهش شدت اضطراب اجتماعی ایفا کند و به عنوان یک عامل محافظتی در برابر فشارهای روانی عمل نماید. با این حال، با وجود اهمیت این موضوع، بررسی رابطه بین هوش هیجانی و اضطراب اجتماعی در میان دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد قم کمتر مورد توجه قرار گرفته است. از این رو، پژوهش حاضر در پی آن است که رابطه بین این دو متغیر مهم را بررسی کرده و به این پرسش پاسخ دهد که آیا هوش هیجانی می تواند پیش بینی کننده معناداری برای اضطراب اجتماعی در میان دانشجویان باشد یا خیر.