بررسی دلایل اختلال بیش فعالی نقص توجه(ADHD) در دانش آموزان مقطع ابتدایی

اختلال نقص توجه و بیش فعالی (ADHD) به یک اختلال زیست رفتاری مزمن اشاره دارد که در دوران کودکی مشخص شده و با بروز مشکلاتی نظیر بیش فعالی، تکانشگری و بی توجهی شناخته می شود. همه افراد آسیب دیده دارای همه انواع اختلالات رفتاری نیستند. حدود ۸ تا ۱۰ درصد از کودکان، معیارهای تشخیصی ابتلا به اختلال نقص توجه و بیش فعالی را دارند. این اختلال در پسران بیش از دختران دیده می شود. علائم اولیه با مشکل در عملکرد تحصیلی، عاطفی و اجتماعی همراه است. تشخیص با بررسی معیارها انجام می شود و بیماری ممکن است با بیماری های نورولوژیکی دیگر، مشکلات رفتاری شدید به عنوان مثال، اختلال مخالفت جویی ناتوانی های یادگیری و رشد همراه باشد. روش های درمانی شامل مصرف دارو، رفتار درمانی و تنظیم فعالیت های مرتبط با سبک زندگی روزانه می شود.ارزیابی و درمان کودکان مبتلا به ADHD معمولا توسط متخصص اطفال انجام می شود. سابقه کامل پزشکی بیمار مورد بررسی قرار گرفته و تحت معاینه جامع بالینی قرار می گیرد تا تشخیص درست انجام شود. در صورت مشخص شدن ابتلا به این اختلال در تست های آموزشی ممکن است نیاز به استفاده از کمک روانشناس آموزشی از طریق مدرسه یا کلاس خصوصی باشد.

کلیدواژه ها:

اختلال ، بیش فعالی ، نقص توجه ، دانش آموز ، یادگیری