اهمیت آموزش مهارت های اجتماعی در دوران ابتدایی و تاثیر آن بر رشد شخصیت دانش آموزان

دوره ابتدایی به عنوان یکی از مهم ترین مراحل نظام آموزشی، نقش اساسی در شکل گیری شخصیت و رشد همه جانبه دانش آموزان ایفا می کند. در این دوره، آموزش مهارت های اجتماعی از اهمیت ویژه ای برخوردار است؛ زیرا این مهارت ها زیربنای تعاملات اجتماعی سالم، سازگاری هیجانی و رشد اخلاقی کودکان محسوب می شوند. هدف از مقاله حاضر، مرور پژوهش های انجام شده در زمینه اهمیت آموزش مهارت های اجتماعی در دوره ابتدایی و بررسی تاثیر آن بر رشد شخصیت دانش آموزان است. بدین منظور، با رویکردی مروری، مطالعات مرتبط با آموزش مهارت هایی نظیر همکاری، حل مسئله، مدیریت و تنظیم هیجان ها و برقراری ارتباط موثر مورد بررسی و تحلیل قرار گرفت. نتایج مرور پژوهش ها نشان می دهد که آموزش هدفمند مهارت های اجتماعی تاثیر مثبتی بر رشد هیجانی، اجتماعی، اخلاقی و تحصیلی دانش آموزان ابتدایی دارد و می تواند موجب افزایش عزت نفس، بهبود روابط بین فردی، کاهش مشکلات رفتاری و ارتقای سازگاری اجتماعی آنان شود. همچنین یافته ها حاکی از آن است که استفاده از روش های آموزشی فعال و مشارکتی، از جمله یادگیری مشارکتی، بازی و ایفای نقش، قصه گویی و برنامه های یادگیری اجتماعی–هیجانی، در آموزش این مهارت ها اثربخشی بیشتری دارد. در مجموع، نتایج این مقاله مروری بر ضرورت توجه جدی به آموزش مهارت های اجتماعی به عنوان بخشی جدایی ناپذیر از برنامه درسی دوره ابتدایی تاکید می کند و می تواند راهنمایی برای معلمان، برنامه ریزان آموزشی و پژوهشگران حوزه تعلیم و تربیت باشد.

کلیدواژه ها:

مهارت های اجتماعی ، دوره ابتدایی ، رشد شخصیت ، یادگیری اجتماعی–هیجانی ، تعلیم و تربیت