تاثیر آموزش هوش هیجانی بر کاهش پرخاشگری و افزایش سازگاری اجتماعی دانش آموزان ابتدایی

هدف این پژوهش، بررسی و تبیین تاثیر آموزش مهارت های هوش هیجانی بر کاهش رفتارهای پرخاشگرانه و ارتقاء سطح سازگاری اجتماعی در دانش آموزان دوره ابتدایی است. این مقاله با رویکرد مرور نظام مند منابع نظری و پژوهش های پیشین (بدون جمع آوری داده میدانی) انجام شده است تا شواهد موجود در این زمینه را گردآوری و تحلیل کند. یافته های پژوهش های متعدد داخلی و خارجی نشان می دهند که هوش هیجانی (شامل آگاهی از هیجانات، مدیریت هیجانات، همدلی و مهارت های اجتماعی) نقش محوری در تنظیم رفتار دارد. آموزش هدفمند هوش هیجانی به کودکان ابتدایی، توانایی آن ها را در درک نشانه های هیجانی خود و دیگران افزایش داده، که این امر به طور مستقیم منجر به کاهش واکنش های تکانشی و پرخاشگرانه می شود. همچنین، ارتقاء مهارت های همدلی و ارتباطی، سازگاری اجتماعی آن ها را در محیط مدرسه و خانواده بهبود می بخشد. در نهایت، نتیجه گیری می شود که ادغام آموزش هوش هیجانی در برنامه های درسی دوره ابتدایی، یک راهبرد موثر و زیربنایی برای تربیت نسلی با سلامت روان و مهارت های اجتماعی بالاتر است.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، آموزش هوش هیجانی ، پرخاشگری کودکان ، سازگاری اجتماعی ، دانش آموزان ابتدایی