تاثیر تدریس زمینه محور بر یادگیری و انگیزه تحصیلی درس علوم دانش آموزان دختر پایه پنجم

پژوهش حاضر با هدف تعیین تاثیر روش تدریس زمینه محور بر یادگیری و انگیزه تحصیلی درس علوم تجربی دانش آموزان انجام شد. روش پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دختر پایه پنجم شاهد شهرستان قرچک در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ بود، که از بین آنها تعداد ۴۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به تصادف در دو گروه آزمایش و گواه گمارده شدند. ابزارهای پژوهش شامل آزمون یادگیری محقق ساخته و پرسشنامه استاندارد انگیزش تحصیلی هارتر (۱۹۸۰، ۱۹۸۱) بود که روایی آن ها تایید و پایایی آن ها به ترتیب ۰.۸۷ و ۰.۸۹ به دست آمد، آنگاه طی دو مرحله پیش آزمون و پس آزمون تکمیل شدند. سپس گروه آزمایش طی ۱۰ جلسه ۴۰ دقیقه ای آموزش های علوم تجربی مبتنی بر روش تدریس زمینه محور را دریافت نمودند. داده های به دست آمده با استفاده از تحلیل کواریانس تحلیل شد. نتایج نشان داد، بکارگیری روش تدریس زمینه محور علوم تجربی بر یادگیری (F=۷.۵۴، p=۰.۰۱)، انگیزه تحصیلی (F=۴۷.۵۶، p=۰.۰۱) و مولفه های آن شامل انگیزه درونی تحصیلی (F=۴۲.۶۴، p=۰.۰۱) و انگیزه بیرونی تحصیلی (F=۱۹.۹۷، p=۰.۰۱) دانش آموزان موثر بوده است و آموزش ها باعث افزایش نمرات یادگیری و انگیزه تحصیلی (انگیزه درونی تحصیلی و انگیزه بیرونی تحصیلی) دانش آموزان در پس آزمون شده است.

کلیدواژه ها:

انگیزه تحصیلی ، تدریس زمینه محور ، یادگیری