بررسی ارتباط بین کمال گرایی و کیفیت تصمیم گیری در دانشجویان دارای اضطراب

اضطراب به عنوان یکی از شایع ترین اختلالات تاثیر قابل توجهی بر عملکرد و بازدهی افراد داشته و می تواند کیفیت زندگی آنان را در امور و قسمت های مختلف دستخوش تغییر قرار دهد. کمال گرایی نیز به عنوان یکی از مولفه های وسواس فکری-عملی، که خود در گذشته یکی از زیر مجموعه های اختلالات اضطرابی بوده، تاثیر نسبتا مشابهی با آن در کیفیت زندگی و تصمیم گیری های افراد دارد؛ اگرچه کمال گرایی در برخی موارد متفاوت با اضطراب عمل کرده و در بعضی پژوهش ها نشانه هایی از پیشرفت را در افراد نشان داده است با این حال در بیشتر افراد مانند اضطراب از عملکرد آن ها کاسته و تصمیم گیری های آنان را با مشکل مواجه ساخته است. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین کمال گرایی و کیفیت تصمیم گیری در دانشجویان دارای اضطراب انجام شده است. این مطالعه توصیفی-همبستگی با استفاده از مدل سازی معادلات ساختاری روی ۲۹۳ دانشجوی دارای اضطراب متوسط تا شدید انجام شد. ابزارهای این پژوهش شامل پرسشنامه ی اضطراب بک و همکاران (۱۹۸۸)، پرسشنامه ی استاندارد کیفیت تصمیم گیری اکبری (۱۳۹۵) و پرسشنامه ی کمال گرایی چندبعدی هویت و فلت (۱۹۹۱) بود. نتایج این پژوهش نشان داد بین کمال گرایی و کیفیت تصمیم گیری رابطه منفی معنادار وجود دارد. کمال گرایی می تواند از طریق کاهش تمرکز و اعتماد به نفس، ایجاد ترس و اهمال کاری و...، کیفیت تصمیم گیری را در دانشجویان مضطرب کاهش دهد. بنابراین، مداخلات روان شناختی با هدف کاهش کمال گرایی ناسازگارانه و تقویت ویژگی های مثبت شخصیت می تواند به بهبود کیفیت تصمیم گیری در این گروه کمک کند.

کلیدواژه ها:

کمال گرایی ، کیفیت تصمیم گیری ، اضطراب