بررسی روایت های والدین درباره نقش حمایت خانوادگی در بهبود رفتارهای اجتماعی و هیجانی کودکان در مدرسه ابتدایی(نگرش و تجربه والدین در تقویت مهارت های اجتماعی کودکان)

پژوهش حاضر با هدف بررسی روایت ها و تجربه های والدین درباره نقش حمایت خانوادگی در شکل گیری و بهبود رفتارهای اجتماعی و هیجانی کودکان در دوره ابتدایی انجام شده است. خانواده نخستین محیطی است که کودک در آن مهارت های ارتباطی، همدلی، مسئولیت پذیری و کنترل هیجان را می آموزد. بر این اساس، کیفیت تعامل های عاطفی و حمایتی والدین با فرزندان، می تواند نقشی تعیین کننده در سازگاری اجتماعی و رشد هیجانی آنان در محیط مدرسه داشته باشد. در این پژوهش تلاش شد تا با رویکردی کیفی و از طریق شنیدن روایت های صمیمی والدین، درک عمیق تری از چگونگی تاثیر حمایت خانوادگی بر رفتارهای اجتماعی و هیجانی کودکان به دست آید. نتایج بیانگر آن است که ارتباط گرم و پذیرنده میان اعضای خانواده، گفت وگوهای همدلانه، مشارکت والدین در امور تحصیلی و عاطفی کودک، و وجود الگوهای مثبت در خانه، از مهم ترین عوامل تقویت کننده مهارت های اجتماعی در کودکان به شمار می رود. همچنین یافته ها نشان داد که نبود حمایت عاطفی و ناپایداری روابط خانوادگی، زمینه ساز بروز مشکلات رفتاری، گوشه گیری و اضطراب در محیط مدرسه است. این پژوهش بر اهمیت نقش آگاهانه و فعال والدین در رشد اجتماعی و هیجانی فرزندان تاکید دارد و بر این باور است که خانواده های آگاه و حمایت گر می توانند زمینه ساز شکوفایی توانمندی های فردی و اجتماعی کودکان باشند.

کلیدواژه ها:

خانواده ، حمایت عاطفی ، رفتار اجتماعی ، مهارت های هیجانی ، والدین ، کودکان دبستانی