رابطه انگیزش تحصیلی و سلامت اجتماعی با درگیری تحصیلی دانش آموزان

هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه انگیزش تحصیلی و سلامت اجتماعی با درگیری تحصیلی دانش آموزان بود. روش پژوهش حاضر توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش را کلیه دانش آموزان دوره دوم متوسطه (پایه های دهم، یازدهم و دوازدهم) شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ تشکیل دادند. با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای چندمرحله ای ۴۵۰ دانش آموز به عنوان نمونه پژوهشی انتخاب شد. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه های درگیری تحصیلی (SEI)، انگیزش تحصیلی (AMS) و سلامت اجتماعی کییز (SWS) بود. روایی و پایایی پرسشنامه ها در پژوهش های متعدد مورد بررسی و تایید قرار گرفته است. جهت تجزیه و تحلیل داده های آماری از نرم افزار spss ورژن ۲۶ جهت محاسبه همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه استفاده شد. یافته های پژوهش نشان داد درگیری تحصیلی با انگیزش درونی (r=۰.۷۲)، سلامت اجتماعی (r=۰.۶۵) انگیزش بیرونی (r=۰.۳۴) رابطه مثبت و معناداری دارد. همچنین مدل رگرسیون معنادار بوده (p<۰.۰۰۱، F=۱۴۵.۳۸) ۶۶ درصد از تغییرات درگیری تحصیلی را تبیین می کند (R۲=۰.۶۶). از بین متغیرهای واردشده در مدل، انگیزش درونی با ضریب استاندارد ۰.۴۸ قوی ترین پیش بین کننده مثبت درگیری تحصیلی محسوب می شود. بنابراین می توان نتیجه گرفت هرچه دانش آموزان از انگیزش تحصیلی و سلامت اجتماعی بالاتری برخوردار باشند به طبع درگیری تحصیلی بالاتری خواهند داشت.

کلیدواژه ها:

انگیزش تحصیلی ، سلامت اجتماعی ، درگیری تحصیلی ، دانش آموزان