رابطه یادگیری معکوس با کاهش اضطراب دانش آموزان دوره ابتدایی

هدف از این پژوهش، بررسی رابطه بین اجرای مدل یادگیری معکوس و سطح اضطراب دانش آموزان در دوره ابتدایی بود. پژوهش حاضر با رویکردی توصیفی و با استفاده از روش تحلیل همبستگی انجام شد. جامعه آماری شامل دانش آموزان دوره دوم ابتدایی منطقه آموزشی بزینه رود بود. داده ها با استفاده از پرسشنامه های استاندارد اضطراب و مقیاس سنجش میزان استفاده از مولفه های یادگیری معکوس جمع آوری شدند. یافته های کلیدی این پژوهش حاکی از وجود یک همبستگی منفی معنادار بین میزان اجرای مدل یادگیری معکوس و اضطراب دانش آموزان بود. مقدار ضریب همبستگی پیرسون به دست آمده برابر با (r = -۰.۴۶) بود که نشان می دهد با افزایش به کارگیری راهبردهای یادگیری معکوس، سطح اضطراب دانش آموزان تمایل به کاهش دارد. نتیجه گیری می شود که اجرای نظام مند یادگیری معکوس می تواند به عنوان یک استراتژی موثر در مدیریت و کاهش اضطراب مرتبط با یادگیری در محیط مدرسه ابتدایی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

یادگیری معکوس ، اضطراب دانش آموزان ، دوره ابتدایی ، همبستگی ، آموزش نوین