تاثیر روش تدریس معکوس بر یادگیری فراگیران در کلاس آموزشی

هدف این پژوهش بررسی تاثیر روش تدریس معکوس بر یادگیری دانش آموزان دوره متوسطه اول شهر قیدار است. روش تدریس معکوس به عنوان یکی از رویکردهای نوین یاددهی–یادگیری، با جابجایی نقش کلاس درس و فعالیت خانگی، شرایطی را فراهم می کند که در آن دانش آموزان خودتنظیم ، فعال و خلاق تر در فرایند یادگیری مشارکت می کنند. جامعه آماری پژوهش شامل ۶۰۰ نفر از معلمان متوسطه اول شهر قیدار بود که از میان آن ها نمونه ای به روش تصادفی ساده انتخاب گردید. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه محقق ساخته با پایایی و روایی تایید شده بود. داده ها با استفاده از آزمون t تک نمونه ای مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد روش تدریس معکوس تاثیر مثبت و معناداری بر کیفیت یادگیری دانش آموزان دارد.

کلیدواژه ها:

تدریس معکوس ، یادگیری فعال ، یادگیری خودتنظیمی ، یادگیری دانش آموزان