کاربرد هوش مصنوعی و فناوری های نوین آموزشی در فرایند تدریس و یادگیری

امروزه با گسترش فناوری های نوین و ورود هوش مصنوعی به حوزه آموزش، شیوه های سنتی تدریس و یادگیری با تحولات گسترده ای مواجه شده اند. روش های سنتی آموزش به دلیل محدودیت در شخصی سازی یادگیری، ارائه بازخورد به موقع و ایجاد تعامل موثر، پاسخگوی نیازهای نسل جدید دانش آموزان نیستند. در این میان، هوش مصنوعی و فناوری های نوین آموزشی با فراهم سازی محیط های یادگیری تعاملی، هوشمند و جذاب، زمینه ارتقای کیفیت آموزش و بهبود عملکرد تحصیلی را فراهم کرده اند. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر هوش مصنوعی و فناوری های نوین آموزشی بر فرایند تدریس و یادگیری دانش آموزان، تبیین نقش این فناوری ها در افزایش کیفیت یادگیری، انگیزه، مشارکت و پیشرفت تحصیلی و نیز شناسایی چالش های به کارگیری آنها انجام شده است.این پژوهش از نظر هدف بنیادی و از نظر روش توصیفی تحلیلی بوده و به شیوه کتابخانه ای انجام شده است. داده ها از طریق مطالعه کتاب ها، مقالات علمی پژوهشی و منابع معتبر داخلی در بازه زمانی ۱۳۹۵ تا ۱۴۰۳ گردآوری و تحلیل شده اند. یافته ها نشان می دهد که هوش مصنوعی و فناوری های نوین آموزشی با شخصی سازی فرایند یادگیری، ارائه بازخورد سریع و دقیق، افزایش تعامل و مشارکت دانش آموزان و تولید محتوای آموزشی جذاب، تاثیر مثبتی بر کیفیت آموزش و پیشرفت تحصیلی دارند. همچنین نگرش معلمان و دانش آموزان نسبت به استفاده از این فناوری ها عمدتا مثبت است. با این حال، کمبود زیرساخت ها، شکاف دیجیتالی، نیاز به آموزش معلمان و نگرانی های امنیتی و حفظ حریم خصوصی از مهم ترین موانع بهره گیری موثر از این فناوری ها به شمار می روند. در مجموع، استفاده آگاهانه و هدفمند از هوش مصنوعی و فناوری های نوین آموزشی می تواند زمینه ساز تحول در نظام آموزشی و ارتقای کیفیت یادگیری دانش آموزان باشد.

کلیدواژه ها:

AI ، فناوری نوین آموزشی ، فرایند تدریس و یادگیری ، آموزش هوشمند