توسعه فردی مبتلایان به اوتیسم؛ تدوین استراتژی استفاده حداکثری از استخر استعداد منابع انسانی

نرخ بیکاری در میان بزرگسالان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم به طور چشمگیری بالاست، در حالی که بسیاری از این افراد دارای استعدادهای منحصربه فرد و ارزشمندی هستند که نادیده گرفته می شود. رویکردهای سنتی اغلب بر نقص ها و کمبودهای افراد اوتیستیک متمرکز هستند و کمتر به توانایی های نهفته آن ها توجه می شود. هدف این مقاله، ارائه یک استراتژی فردی برای شناسایی و پرورش استعدادهای پنهان در افراد مبتلا به اوتیسم و کمک به انتخاب شغلی مناسب بر اساس ویژگی های خاص آن هاست. در این مقاله با مرور مبانی نظریه تنوع عصبی و مدل های تطابق شغلی و نقش موثر کاردرمانگر و استفاده از فناوری های نوین، نشان داده می شود که چگونه ویژگی هایی مانند حساسیت به جزئیات، تمرکز عمیق، پایبندی به قوانین و حافظه قوی - که اغلب نقاط ضعف تلقی می شوند - می توانند در مشاغل به مزیت رقابتی تبدیل شوند. این مقاله با هدف ارائه راهکارهای مناسب به مدیران منابع انسانی و مشاوران شغلی طراحی شده است تا بتوانند رویکرد خود را از جبران نقص ها به سمت کشف و شکوفایی استعدادها تغییر دهند.

کلیدواژه ها:

اختلال طیف اوتیسم ، استخر استعداد فردی ، تطابق شغلی ، توسعه فردی ، تنوع عصبی ، کاردرمانگر ، فناوری های نوین