نقش خود تنظیمی یادگیرندگان در موفقیت آموزش آنلاین

گسترش فناوری های دیجیتال و توسعه آموزش آنلاین در سال های اخیر، به ویژه پس از همه گیری کووید ۱۹، اهمیت بررسی عوامل موثر بر موفقیت یادگیری در محیط های مجازی را بیش از پیش برجسته ساخته است. یکی از مهم ترین این عوامل، توانایی یادگیرندگان در خودتنظیمی یادگیری است. هدف این مقاله مروری بررسی نقش خودتنظیمی یادگیرندگان در موفقیت آموزش آنلاین و تحلیل یافته های پژوهش های داخلی و خارجی در این زمینه است. روش پژوهش از نوع مروری تحلیلی بوده و با بررسی منابع علمی منتشر شده در سال های اخیر در پایگاه های علمی معتبر انجام شده است. در این پژوهش مطالعات مرتبط با راهبردهای خودتنظیمی شامل برنامه ریزی، هدف گذاری، مدیریت زمان، خودنظارتی، تنظیم انگیزش و استفاده از راهبردهای شناختی و فراشناختی مورد بررسی قرار گرفت. نتایج مرور پژوهش ها نشان می دهد که خودتنظیمی یادگیری یکی از مهم ترین پیش بینی کننده های موفقیت در آموزش آنلاین است و با پیامدهایی همچون بهبود عملکرد تحصیلی، افزایش مشارکت در فعالیت های یادگیری، افزایش نرخ تکمیل دوره ها و ارتقای رضایت یادگیرندگان ارتباط معناداری دارد. همچنین یافته ها نشان می دهد که طراحی آموزشی مناسب، استفاده از فناوری های تعاملی و حمایت آموزشی می تواند نقش مهمی در تقویت مهارت های خودتنظیمی در محیط های یادگیری مجازی ایفا کند. در مجموع، نتایج این مطالعه بر ضرورت توجه به توسعه مهارت های خودتنظیمی در میان یادگیرندگان و طراحی محیط های آموزشی حمایت کننده تاکید دارد. بنابراین پیشنهاد می شود برنامه های آموزشی آنلاین به گونه ای طراحی شوند که فرصت های بیشتری برای تمرین مهارت های برنامه ریزی، خودارزیابی و مدیریت یادگیری فراهم آورند.

کلیدواژه ها:

خودتنظیمی یادگیری ، آموزش آنلاین ، یادگیری مجازی ، موفقیت تحصیلی ، راهبردهای یادگیری