رابطه بین استفاده از شبکه های اجتماعی و توجه پایدار نوجوانان

هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه بین میزان استفاده از شبکه های اجتماعی و توجه پایدار در دانش آموزان دوره متوسطه دوم شهر مشهد بود. این پژوهش از نوع توصیفی–همبستگی بوده و جامعه آماری آن شامل کلیه دانش آموزان دختر و پسر دوره متوسطه دوم در سال تحصیلی ۱۴۰۵–۱۴۰۴ بود. از این جامعه، ۷۰ نفر به روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند.برای گردآوری داده ها از پرسشنامه استاندارد میزان استفاده از شبکه های اجتماعی (رسول آبادی، ۱۳۹۴) و آزمون توجه پایدار d۲ استفاده شد. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ و از طریق آمار توصیفی (میانگین و انحراف معیار) و آمار استنباطی (ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون خطی ساده) تحلیل گردید.یافته های پژوهش نشان داد بین میزان استفاده از شبکه های اجتماعی و توجه پایدار رابطه منفی و معناداری وجود دارد r = -۰.۴۶, p < ۰.۰۱)).همچنین نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که میزان استفاده از شبکه های اجتماعی قادر به پیش بینی توجه پایدار در دانش آموزان است و حدود ۲۱ درصد از واریانس توجه پایدار را تبیین می کند.نتیجه گیری پژوهش بیانگر آن است که افزایش استفاده از شبکه های اجتماعی با کاهش توجه پایدار در دانش آموزان همراه است. بنابراین توجه به الگوی استفاده از شبکه های اجتماعی در نوجوانان و آموزش مهارت های مدیریت زمان در استفاده از این فضاها ضروری به نظر می رسد.

کلیدواژه ها:

توجه پایدار ، نوجوانان ، استفاده از رسانه های اجتماعی ، تمرکز و یادگیری