بررسی رابطه ی بین اعتیاد به اینترنت با انگیزش تحصیلی و خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان دوره دوم ابتدایی

امروزه گسترش روزافزون استفاده از اینترنت و شبکه های اجتماعی در میان دانش آموزان، به یکی از دغدغه های مهم نظام های آموزشی تبدیل شده است. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین اعتیاد به اینترنت با انگیزش تحصیلی و خودکارآمدی تحصیلی در دانش آموزان دوره ابتدایی انجام شد. این پژوهش از نوع توصیفی همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش را کلیه دانش آموزان پایه های چهارم تا ششم ابتدایی شهر تهران تشکیل دادند که از میان آن ها ۱۰۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها نیز از پرسشنامه اعتیاد به اینترنت (IAT)، پرسشنامه انگیزش تحصیلی (AMS) و پرسشنامه خودکارآمدی تحصیلی (SEQ) استفاده شد. به منظور تجزیه و تحلیل داده ها از شاخص های آمار توصیفی و آزمون های همبستگی اسپیرمن و رگرسیون چندگانه با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ بهره گرفته شد. یافته های پژوهش نشان داد که بین اعتیاد به اینترنت و انگیزش تحصیلی رابطه منفی و معناداری وجود دارد به طوری که ضریب همبستگی ۰/۶۰۱- و سطح معناداری کمتر از ۰/۰۱ به دست آمد. همچنین، بین اعتیاد به اینترنت و خودکارآمدی تحصیلی نیز رابطه منفی و معناداری مشاهده شد به طوری که ضریب همبستگی ۰/۵۵۷- و سطح معناداری کمتر از ۰/۰۱ گزارش شد. نتایج تحلیل رگرسیون چندگانه نیز نشان داد که انگیزش تحصیلی و خودکارآمدی تحصیلی توان پیش بینی معنادار اعتیاد به اینترنت را دارند. این یافته ها بیانگر آن است که افزایش انگیزش و خودکارآمدی تحصیلی با کاهش گرایش دانش آموزان به استفاده افراطی و مسئله ساز از اینترنت همراه است. بر این اساس، طراحی و اجرای برنامه های آموزشی با هدف ارتقای انگیزش و خودکارآمدی تحصیلی و نیز آموزش مدیریت صحیح استفاده از اینترنت می تواند نقش موثری در پیشگیری از اعتیاد به اینترنت در دانش آموزان داشته باشد.

کلیدواژه ها:

اعتیاد به اینترنت ، انگیزش تحصیلی ، خودکارآمدی تحصیلی