رابطه بین سبک های فرزندپروری با تاب آوری روانشناختی در نوجوانان با نقش میانجی گری دشواری در تنظیم هیجان

پیشینه: دوره نوجوانی با تغییرات زیستی و روانی همراه است که تاب آوری روانشناختی را به عنوان یک عامل کلیدی برای سازگاری با چالش ها مطرح می کند. پژوهش ها نشان داده اند سبک فرزندپروری مقتدرانه با افزایش تاب آوری و تنظیم هیجان بهتر مرتبط است، در حالی که سبک های مستبدانه و سهل گیرانه با کاهش این توانمندی ها همراهند. با این حال، نقش واسطه ای دشواری در تنظیم هیجان به عنوان مکانیزم تاثیرگذار در این رابطه کمتر مورد بررسی قرار گرفته است. روش: پژوهش حاضر از نوع کاربردی و توصیفی-همبستگی با رویکرد مدل سازی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل ۳۸۵ دانش آموز دوره دوم متوسطه استان زنجان بود که با روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه های سبک های فرزندپروری بامریند، تاب آوری کانر و دیویدسون (CD-RISC) و مقیاس دشواری در تنظیم هیجان (DERS) جمع آوری و با نرم افزارهای SPSS-۲۶ و AMOS-۲۴ تحلیل شدند. یافته ها: نتایج نشان داد که سبک مقتدرانه با تاب آوری رابطه مثبت و معنادار و با دشواری تنظیم هیجان رابطه منفی دارد. در مقابل، سبک های مستبدانه و سهل گیرانه با تاب آوری رابطه منفی و با دشواری تنظیم هیجان رابطه مثبت داشتند. همچنین، دشواری در تنظیم هیجان نقش میانجی جزئی و معناداری در رابطه بین هر سه سبک فرزندپروری و تاب آوری ایفا کرد و مدل پیشنهادی از برازش مطلوبی برخوردار بود. نتیجه گیری: یافته ها تایید می کنند که دشواری در تنظیم هیجان به عنوان یک مکانیسم کلیدی، چگونگی تاثیر سبک های فرزندپروری بر تاب آوری نوجوانان را تبیین می کند. این نتایج بر اهمیت آموزش مهارت های تنظیم هیجان به نوجوانان و همچنین ارتقای سبک فرزندپروری مقتدرانه در والدین به عنوان راهبردی موثر برای افزایش تاب آوری تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

سبک های فرزندپروری ، تاب آوری روانشناختی ، تنظیم هیجان