تاب آوری، خودکارآمدی و حمایت اجتماعی در بهزیستی روان شناختی و سازگاری تحصیلی دانشجویان پرستاری: یک مرور روایتی

دانشجویان پرستاری در جریان آموزش حرفه ای خود با فشارهای آموزشی، بالینی، هیجانی و اقتصادی متعددی مواجه هستند که می تواند بهزیستی روان شناختی، سازگاری تحصیلی و آمادگی حرفه ای آنان را تحت تاثیر قرار دهد. با این حال، همه دانشجویان در برابر این فشارها به یک شکل واکنش نشان نمی دهند و بخشی از این تفاوت به منابع فردی و عوامل محافظتی بازمی گردد. هدف این مطالعه، بررسی نقش تاب آوری، خودکارآمدی، حمایت اجتماعی و سایر عوامل محافظتی در بهزیستی روان شناختی و سازگاری تحصیلی دانشجویان پرستاری و تبیین ظرفیت مداخلات ارتقایی در این زمینه بود. این مطالعه به روش مرور روایتی انجام شد و مطالعات مرتبط با سلامت روان، استرس، تاب آوری، عوامل محافظتی، استرس مالی، انگ روانی، شایستگی های سلامت روان و مداخلات آموزشی و روان شناختی در دانشجویان پرستاری بررسی شدند. شواهد مرورشده نشان می دهد که فشارهای آموزشی و بالینی، مواجهه با رنج و مرگ بیماران، نگرانی درباره آینده حرفه ای و مشکلات مالی از عوامل مهم تهدیدکننده سلامت روان دانشجویان پرستاری هستند. در مقابل، تاب آوری، خودکارآمدی، حمایت خانواده، همسالان و اعضای هیئت علمی، و نیز برخورداری از محیط آموزشی حمایتگر می توانند نقش محافظتی داشته باشند. همچنین، برنامه های مبتنی بر ذهن آگاهی، رویکردهای شناختی-رفتاری، حمایت همتایان و مداخلات آموزشی معطوف به مهارت های سلامت روان در کاهش بخشی از پیامدهای منفی روان شناختی موثر گزارش شده اند. نتیجه گیری: بهزیستی روان شناختی دانشجویان پرستاری حاصل تعامل پیچیده عوامل فردی، اجتماعی، آموزشی و ساختاری است. بنابراین، ارتقای سلامت روان این گروه باید فراتر از درمان مشکلات موجود رفته و بر تقویت تاب آوری، خودکارآمدی، حمایت اجتماعی و ادغام آموزش مهارت های سلامت روان در برنامه های آموزشی متمرکز شود.

کلیدواژه ها:

تاب آوری ، خودکارآمدی ، حمایت اجتماعی ، بهزیستی روان شناختی ، سازگاری تحصیلی