ساخت و مشخصه یابی فیلم های زیست پلیمری از تفاله چهارگونه هویج برای کاربرد در بسته بندی غذایی

این مطالعه به بررسی ساخت و مشخصه یابی فیلم های بیوپلیمری مشتق شده از تفاله هویج، که یک پسماند رایج در صنعت مواد غذایی است، با استفاده از گلیسرول به عنوان نرم کننده می پردازد. هدف این پژوهش ارزیابی پتانسیل این فیلم ها برای کاربردهای پایدار، به ویژه در بسته بندی مواد غذایی و مواد پزشکی، با ارزیابی خواص فیزیکوشیمیایی، ضدباکتریایی و زیست تخریب پذیری آن ها است. چهار نمونه از شهرهای شیراز، اصفهان، بناب و کمیجان تهیه و تحت آزمایش هایی شامل طیف سنجی تبدیل فوریه مادون قرمز (FTIR)، جذب آب، تجزیه و تحلیل رطوبت، طیف سنجی UV-Vis، سنجش ضدباکتریایی علیه E. coli و آزمایش دفن در خاک قرار گرفتند. نتایج، تشکیل موفقیت آمیز یک ماتریس بیوپلیمری را تایید می کند و نشان دهنده یک رابطه واضح بین شفافیت و محافظت در برابر اشعه فرابنفش است. به طور حیاتی، فیلم ها فعالیت ضدباکتریایی قابل توجه و درجات متفاوتی از زیست تخریب پذیری را از خود نشان دادند، به طوری که برخی از نمونه ها کاهش وزن تا حدود ۴۷٪ در خاک داشتند. این یافته ها نشان می دهد که بیوپلیمرهای حاصل از تفاله هویج یک جایگزین امیدوارکننده و مقرون به صرفه برای پلاستیک های معمولی هستند.

کلیدواژه ها:

زیست پلیمر ، تفاله هویج ، زیست تخریب پذیر ، بسته بندی