بررسی نقش مصرف الکل به عنوان راهبرد مقابله ای در افراد مبتلا به اختلال اضطرابی مطالعه مروری

مصرف الکل در برخی افراد مبتلا به اختلال اضطرابی به عنوان راهبردی برای کاهش موقت تنش، نگرانی و ناراحتی هیجانی به کار می رود، اما براساس مقالات نشان داده می شود که این رفتار در بلندمدت می تواند به تشدید اضطراب، افزایش دیسترس روانی و تداوم چرخه خوددرمانی منجر شود. در مطالعه مبتنی بر جمعیت بر روی سالمندان تهرانی سابقه مصرف الکل با افزایش معنادار دیسترس روانی، اضطراب، افسردگی و اختلال در روابط اجتماعی همراه بود و شانس دیسترس روانی در افراد دارای سابقه مصرف الکل بالاتر گزارش شد (درزی و همکاران, ۱۴۰۱). از سوی دیگر، پژوهشی درباره نوجوانان نشان داد که تحمل پریشانی و تنظیم هیجان قادر به پیش بینی گرایش به مصرف الکل هستند و این دو متغیر در مجموع بخش قابل توجهی از واریانس گرایش به مصرف الکل را تبیین می کنند (قره مسجد، گتابی و ابراهیمی مقدم, ۱۴۰۴). این یافته ها نشان می دهد که مصرف الکل بیشتر یک راهبرد مقابله ای ناسازگار است تا یک روش تنظیم هیجان موثر. بنابراین، مداخله های درمانی باید بر آموزش مهارت های تنظیم هیجان، افزایش تحمل پریشانی و درمان هم زمان اضطراب و مصرف الکل تمرکز کنند.

کلیدواژه ها:

اختلال اضطرابی ، مصرف الکل ، راهبرد مقابله ای ، تحمل پریشانی ، تنظیم هیجان