تحلیل کیفی تجربه معلمان عشایری از توانمندی حرفه ای و سلامت روان در مدیریت کلاس چندپایه

این پژوهش با هدف تبیین و درک عمیق تجربه زیسته معلمان ابتدایی عشایری ایران از ابعاد «توانمندی حرفه ای» و «سلامت روان» در مواجهه با چالش های تدریس در کلاس های چندپایه انجام شد. با اتخاذ رویکرد کیفی پدیدارشناسی تفسیری (IPA)، داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته با هشت معلم عشایری (۴ زن و ۴ مرد) جمع آوری و با روش تحلیل مضمون تحلیل گردید. یافته های پژوهش حول چهار مضمون اصلی سازماندهی شدند:۱) چالش های چندگانه در کلاس های چندپایه (شامل کمبود منابع و فشردگی برنامه درسی)، ۲) راهبردهای توانمندی حرفه ای (توسعه مستمر و خلاقیت در روش تدریس)، ۳) تاثیر چالش ها بر سلامت روان (فرسودگی شغلی و استرس)، و ۴) راهکارهای حفظ سلامت روان (حمایت سازمانی و خودمراقبتی). نتایج نشان می دهد که هرچند معلمان عشایری سطح بالایی از خودکارآمدی و تعهد شغلی از خود بروز می دهند، اما فقدان حمایت ساختاری، سلامت روان آن ها را به طور جدی به خطر می اندازد. این یافته ها بر لزوم بازنگری در سیاست های حمایتی و طراحی برنامه های توسعه حرفه ای متناسب با شرایط خاص این گروه از معلمان تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

معلمان عشایری ، کلاس چندپایه ، توانمندی حرفه ای ، سلامت روان ، پدیدارشناسی