چالش ها و راهبردهای آموزش زبان فارسی به دانش آموزان دوزبانه

پدیده ی دوزبانگی در بسیاری از مناطق ایران، یکی از چالش برانگیزترین موضوعات نظام آموزشی است؛ زیرا بخش قابل توجهی از دانش آموزان هنگام ورود به مدرسه با زبان فارسی که زبان آموزش رسمی کشور است آشنایی کافی ندارند. این ناآشنایی سبب بروز مشکلاتی در فهم مفاهیم درسی، ضعف در خواندن و نوشتن، کاهش اعتمادبه نفس، گوشه گیری و در نهایت افت تحصیلی می شود. مقاله ی حاضر با بهره گیری از محتوای پژوهش های موجود و تحلیل علمی آنها، به بررسی موانع یادگیری دانش آموزان دوزبانه و ارائه ی راهکارهای کارآمد در تدریس زبان فارسی می پردازد. روش پژوهش توصیفی تحلیلی است و داده ها از طریق مطالعه ی کتب تخصصی، مقالات علمی و محتوای پژوهش های پیشین گردآوری شده است. یافته ها نشان می دهد که مهم ترین مشکلات دانش آموزان دوزبانه شامل ضعف در درک واژگان، مشکلات نوشتاری، ناتوانی در برقراری ارتباط موثر، اختلاف فرهنگی، و ناهماهنگی محتوای کتاب های درسی با زبان و فرهنگ بومی است. علاوه بر این، بی توجهی به آموزش زبان مادری و فقدان رویکردهای علمی در تدریس زبان فارسی موجب افزایش مردودی و ترک تحصیل در این گروه می شود. بررسی روش های تدریس نشان می دهد که استفاده از فعالیت های چندحسی، قصه گویی، بازی محور بودن آموزش، تناوب زبانی، رویکرد دو سویه، و به کارگیری عناصر فرهنگی بومی، بیشترین تاثیر را در رفع چالش های یادگیری دارد. در نهایت، مقاله تاکید می کند که توجه به تفاوت های فردی، نگرش معلمان، حمایت خانواده و اصلاح سیاست های آموزشی نقش بنیادین در ارتقای عدالت آموزشی و بهبود یادگیری دانش آموزان دوزبانه دارد.

کلیدواژه ها:

دوزبانگی ، آموزش زبان فارسی ، افت تحصیلی ، روش های تدریس ، دانش آموزان ابتدایی