نقش میانجی شایستگی اجتماعی در رابطه یادگیری معکوس و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان مقطع متوسطه دوم شهر شاهین دژ

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه نقش میانجی گرانه شایستگی اجتماعی در رابطه یادگیری معکوس و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دختر مقطع متوسطه دوم شهر شاهین دژ انجام شده است. روش مورد استفاده در پژوهش حاضر از نوع توصیفی و به روش همبستگی بود. جامعه آماری این پژوهش کلیه دانش آموزان دختر مقطع متوسطه دوم شهر شاهین دژ شامل ۱۵۳۶ دانش آموز بودند که از بین آنها نمونه ای به حجم ۳۰۷ معلم به روش نمونه گیری خوشه چند مرحله ای انتخاب شدند. ابزار پژوهش برای بررسی متغیرهای پژوهش پرسشنامه های، پیشرفت تحصیلی تورنس(۱۹۷۴)، شایستگی اجتماعی فلنر(۱۹۹۰) و یادگیری معکوس توان، چین(۲۰۰۵) بودند. داده ها با استفاده از روش معادلات ساختاری و نرم افزار Smart PLS مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که شایستگی اجتماعی نقش میانجی بین رابطه یادگیری معکوس و پیشرفت تحصیلی را ایفا می کند و بین شایستگی اجتماعی، یادگیری معکوس و پیشرفت تحصیلی رابطه مثبت، معنی داری وجود دارد (p≤۰.۰۱) و هر واحد شایستگی اجتماعی باعث ۰.۶۱ واحد افزایش در رابطه یادگیری معکوس و پیشرفت تحصیلی می شود. نتایج این بررسی نشان می دهد که یادگیری معکوس و شایستگی اجتماعی از عوامل مهم در پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دختر شهر شاهین دژ هستند و باعث بهبود در پیشرفت تحصیلی دانش آموزان نیز می شود.

کلیدواژه ها:

شایستگی اجتماعی ، پیشرفت تحصیلی ، یادگیری معکوس