تاثیر رسانه ها بر نگرش و رفتارهای کودکان

این پژوهش با هدف بررسی مقایسه ای تاثیر رسانه های بومی و رسانه های جهانی بر نگرش ها و الگوهای رفتاری کودکان ایرانی طراحی شده است. در حالی که حجم عظیمی از تحقیقات جهانی به تاثیرات کلی رسانه ها بر کودکان پرداخته اند، این مقاله در تمرکز بر تقابل و تعامل محتوای رسانه ای بومی با جریان غالب جهانی و پیامدهای رفتاری متفاوت آن است. با اتکا به نظریه های یادگیری اجتماعی و کشتار، این مطالعه به تحلیل محتوای کیفی و کمی برنامه های پرمخاطب کودک در رسانه های داخلی (شبکه های تلویزیون ملی، پلتفرم های ویدئویی داخلی) و مقایسه آن با محتوای مسلط در پلتفرم های بین المللی (مانند یوتیوب، نتفلیکس، شبکه های کارتون بین المللی) می پردازد. یافته های اولیه حاکی از آن است که رسانه های بومی، با تاکید بر ارزش هایی مانند احترام به خانواده، همکاری جمعی، سادگی و عناصر فرهنگی-مذهبی، تمایل به تقویت الگوهای رفتار جامعه پسند، هویت سازی ملی و تاخیر در خود ابرازی فردگرایانه در کودکان دارند. در مقابل، رسانه های جهانی با محوریت مولفه هایی چون سرعت، فردگرایی، خلاقیت شخصی، تنوع فرهنگی نامحدود و مصرف گرایی بیشتر بر شکل گیری نگرش های خودبنیاد، جسارت در ابراز وجود و در مواردی رفتارهای تقلیدی پرخاشگرانه یا مصرف محور تاثیر می گذارند. این مقاله همچنین به نقش واسطه گری متغیرهای زمینه ای مانند سطح دیجیتال سازی خانواده، نظارت والدین و طبقه اجتماعی-اقتصادی در تعدیل این تاثیرات می پردازد.

کلیدواژه ها:

کودکان ایرانی ، رسانه های بومی ، رسانه های جهانی ، الگوی رفتاری ، نگرش سازی ، هویت فرهنگی