مروری بر تحلیل ارتباط استرس شغلی و افکار خودکشی در آتش نشانان: نقش میانجی یا تعدیل گر تحمل سختی

تحقیقات گذشته نشان می دهد که آتش نشان ها در معرض خطر بیشتری برای خودکشی هستند. استرس شغلی مختص آتش نشان ها ممکن است در افزایش خودکشی نقش داشته باشد. در میان نمونه بزرگی از آتش نشان ها، این مطالعه بررسی کرد که آیا استرس شغلی با شاخص های متعدد خطر خودکشی مرتبط است یا خیر، و اینکه آیا تحمل پریشانی، توانایی درک شده و/یا واقعی برای تحمل حالات عاطفی یا جسمی منفی، این ارتباطات را کاهش می دهد یا خیر. در مجموع ۸۳۱ آتش نشان شرکت کردند (میانگین [انحراف معیار] سن = ۳۸.۳۷ سال [۸.۵۳ سال]؛ ۹۴.۵٪ مرد؛ ۷۵.۲٪ سفیدپوست). منابع استرس شغلی-۱۴ (SOOS-۱۴)، مقیاس تحمل پریشانی (DTS) و پرسشنامه رفتارهای خودکشی - اصلاح شده (SBQ-R) به ترتیب برای بررسی استرس شغلی، تحمل پریشانی و خودکشی مختص آتش نشان ها استفاده شدند. مطابق با پیش بینی ها، استرس شغلی با تحمل پریشانی تعامل داشت، به طوری که اثرات استرس شغلی بر خطر خودکشی، به طور کلی، و همچنین تهدیدهای خودکشی در طول زندگی و قصد خودکشی فعلی، به طور خاص، در سطوح بالای تحمل پریشانی کاهش یافت. تحمل پریشانی ممکن است اثرات استرس شغلی بر خودکشی در بین آتش نشانان را کاهش دهد. در انتظار تکرار، یافته ها نشان می دهند که تحمل پریشانی می تواند یک هدف مناسب برای ابتکارات پیشگیری از خودکشی در خدمات آتش نشانی باشد.

کلیدواژه ها:

آتش نشانان ، تحمل پریشانی ، استرس شغلی ، خودکشی