بررسی تاثیر یادگیری تجربه محور بر افزایش کیفیت آموزش ابتدایی مطالعه موردی: مدارس ابتدایی دخترانه ناحیه ۲ شهر ارومیه در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۴

هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر یادگیری تجربه محور بر افزایش کیفیت آموزش در مدارس ابتدایی دخترانه ناحیه ۲ شهر ارومیه در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۴ است. آموزش در دوره ابتدایی نقش اساسی در شکل گیری مهارت های شناختی، اجتماعی و عاطفی دانش آموزان دارد و کیفیت آموزش در این دوره می تواند مسیر یادگیری در سال های بعدی تحصیل را تعیین کند (سیف، ۱۳۹۷). با توجه به تغییر رویکردهای آموزشی در جهان و تاکید بر روش های فعال تدریس، توجه به یادگیری تجربه محور به عنوان یکی از رویکردها در بهبود کیفیت آموزش اهمیت یافته است (Kolb, ۱۹۸۴). پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی–پیمایشی از نوع همبستگی است. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه معلمان مدارس ابتدایی دخترانه ناحیه ۲ شهر ارومیه در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۴ به تعداد ۱۲۰ نفر بود که بر اساس جدول مورگان ۹۲ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. نمونه گیری به روش تصادفی ساده انجام شد. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه محقق ساخته شامل دو بخش یادگیری تجربه محور و کیفیت آموزش بود. پایایی ابزار با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ برای متغیر یادگیری تجربه محور ۰.۸۴ و برای کیفیت آموزش ۰.۸۷ به دست آمد که نشان دهنده پایایی مناسب پرسشنامه است. برای تحلیل داده ها از آمار توصیفی و آمار استنباطی شامل ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون خطی استفاده شد. نتایج نشان داد که بین یادگیری تجربه محور و کیفیت آموزش رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (r=۰.۶۸، p<۰.۰۰۱). همچنین نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که یادگیری تجربه محور قادر است ۴۶ درصد از واریانس کیفیت آموزش را تبیین کند. یافته های پژوهش نشان می دهد که استفاده از روش های تدریس مبتنی بر تجربه می تواند نقش مهمی در ارتقای کیفیت آموزش در مدارس ابتدایی داشته باشد.

کلیدواژه ها:

یادگیری تجربه محور ، کیفیت آموزش ، آموزش ابتدایی ، یادگیری فعال ، روش های نوین تدریس