ادبیات به مثابه ابزار تربیتی در چشم انداز سند تحول بنیادین آموزش و پرورش

ادبیات که یکی از برجسته ترین جلوه های فرهنگ و هنر محسوب می شود، دارای نقشی اساسی و بی همتا در نظام آموزش و پرورش است. در سند تحول بنیادین آموزش و پرورش، از ادبیات به عنوان ابزاری کارآمد برای تربیت فکری، اخلاقی و فرهنگی دانش آموزان یاد شده است. ادبیات با استفاده از داستان ها، شعرها و متون ادبی و هنری، افزون بر تقویت توانایی های زبانی و تفکر نقادانه در فراگیران، بستری برای شکل گیری شخصیت و هویت فرهنگی آنان فراهم می سازد. این مطالعه با هدف تبیین جایگاه و کارکردهای ادبیات در آموزش و پرورش و نیز بازخوانی نقش آن در سند تحول بنیادین انجام پذیرفته است. یافته ها حاکی از آن است که ادبیات در این سند، به عنوان یکی از راهبردهای محوری در تربیت انسان، تقویت هویت ملی و گسترش اخلاق و ارزش های انسانی معرفی شده است. همچنین، ادبیات زمینه ای موثر برای ارتقای مهارت های زبانی و پرورش تفکر خلاق و انتقادی در میان دانش آموزان شناخته می شود. پژوهش حاضر نشان می دهد که ادبیات به طور مستقیم و غیرمستقیم بر اهداف کلان آموزش و پرورش تاثیر می گذارد و می تواند ابزاری قدرتمند در جهت محقق ساختن اهداف سند تحول بنیادین به کار رود. با در نظر گرفتن این اهمیت، لازم است برنامه های درسی و تربیتی با محوریت ادبیات و هم سو با آرمان های سند تحول بنیادین طراحی و اجرا گردند تا ضمن پاسداری و استواری بخشیدن به هویت فرهنگی و ملی، به پرورش نسلی آگاه، نوآور و متعهد بیانجامد.

کلیدواژه ها:

ادبیات ، آموزش و پرورش ، سند تحول بنیادین ، پرورش فکری ، هویت فرهنگی ، مهارت های زبانی ، تفکر انتقادی ، تربیت انسانی