توصیف و تحلیل روش های تدریس معلمان قرآن و پیامدهای تربیتی آن بر هویت دینی دانش آموزان متوسطه

پژوهش حاضر با هدف توصیف و تحلیل روش های تدریس معلمان قرآن در دوره متوسطه و بررسی پیامدهای تربیتی آن بر هویت دینی دانش آموزان انجام شده است. رویکرد این پژوهش کیفی و از نوع تحلیل اسنادی و مرور نظام مند منابع معتبر است. یافته ها نشان می دهد که روش های تدریس معلمان قرآن طیف گسترده ای از رویکردهای سنتی (مانند حفظ و تکرار) تا رویکردهای نوین (مانند روش قصص قرآنی، روش تدبر، روش عاطفی و روش تلاوت محور) را در بر می گیرد. روش های سنتی اگرچه در انتقال دانش و حفظ آیات موثرند، اما در ایجاد درک عمیق و شکل دهی هویت دینی پایدار با محدودیت مواجه هستند. در مقابل، روش های فعال و مشارکتی مانند روش قصص قرآنی و روش تدبر، تاثیر مثبت و معناداری بر ابعاد شناختی، عاطفی و رفتاری هویت دینی دانش آموزان دارند. همچنین روش عاطفی مبتنی بر محبت و مهربانی، در ایجاد انگیزه و تعلق خاطر به قرآن و ارزش های دینی بسیار موثر است. نتایج پژوهش نشان می دهد که بین روش های تدریس معلمان قرآن و شکل گیری هویت دینی دانش آموزان رابطه مستقیم وجود دارد و انتخاب روش تدریس مناسب، یکی از مهم ترین عوامل در تثبیت باورهای دینی و مقابله با چالش های هویتی نسل نوجوان است.

کلیدواژه ها:

روش های تدریس ، معلمان قرآن ، هویت دینی ، دانش آموزان متوسطه ، تربیت قرآنی